Akut açı kapanması glokomunda biyometrik veriler ve şüpheli gözlerin belirlenmesi

Özet

Amaç: Açı kapanması glokomlu olgularda biyometrik verileri saptamak ve açı kapanması için relatif riskleri belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Mart 1994 ile Eylül 2002 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları kliniğinde yapıldı. Kliniğimize başvuran 193 normal ve 52 açı kapanması geçiren olgu çalışma kapsamına alındı. Ön kamara derinliği (ÖKD), lens kalınlığı (LK) ve aksiyel uzunluk (AU) tüm hastalarda A mod ultrasonografi ile ölçüldü. Açı kapanması glokomlu olgulardan elde edilen veriler normal bireylerle istatistiksel olarak karşılaştırıldı ve biyometrik verilerin açı kapanmasındaki relatif riskleri lojistik regresyon analizi ile belirlendi. Bulgular: Açı kapanması glokomlu gözlerdeki ÖKD, LK ve AU değerleri normal bireylerden anlamlı derecede farklıydı (p<0.05). Relatif risk belirlenmesinde ise ÖKD'nin en yüksek riske sahip olduğunu bulduk (beta=21.8, p<0.001). Sonuç: Açı kapanması glokomlu gözler normal gözlere nazaran oldukça farklılık göstermektedir. LK açı kapanması glokomunda önemli rol oynamasına rağmen ÖKD olası açı kapanması için güçlü bir gösterge olarak değerlendirilebilir. Böylece açı kapanması için şüpheli gözlerin takibinde ÖKD'ndeki değişimler dikkate alınmalıdır.

Abstract

Purpose: To determine the biometric data of the eyes with angle-closure glaucoma (ACG), and calculate their relative risks for ACG. Material and Methods: This study was carried out in the department of ophthalmology, Medical School, Karadeniz Technical University, between March 1994 and September 2002. Biometric data were obtained from normal eyes (193 eyes) and the eyes (52 eyes) with ACG. The anterior chamber depth (ACD), lens thickness (LT) and axial length (AL) were measured with A- mode ultrasonography in all eyes. In statistical analysis, relative risks of the parameters were calculated with logistic regression analysis. Results: The biometric data of the eyes with ACG were significantly different from normal eyes (p<0.05). We found that the ACD has the highest relative risk for ACG (beta= 21.8, p<0.001). Conclusion: Although lens thickness plays an important role in the mechanism of ACG, ACD is a more powerful indicator for ACG. Therefore, in the follow-up of suspected eyes for ACG, more attention should be addressed to ACD.

Anahtar kelimeler: Glokom, dar-açılı,Ön kamara,Biyometri,Miyopi,Risk faktörleri