Papilla ödeminde yüksek ve düşük uzaysal frekans değerlendirmesi

Özet

Amaç: Papilla ödemi olan olgular papilla ödeminin klinik bulgularına göre gruplandırılarak yüksek ve düşük uzaysal frekanslarını değerlendirmek amacıyla görme düzeyleri ve kontrast duyarlılık (KD)'ları ölçüldü Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya birinci dönem papilla ödemli 12 olgu (Grup 1), ikinci dönem papilla ödemli 14 olgu (Grup 2), üçüncü dönem papilla ödemli 9 olgu (Grup 3), dördüncü dönem papilla ödemli 11 olgu (Grup 4) alınarak, logaritmik görme düzeyleri ve Lea Hyvärinen kartları ile 1 metre, 2 metre ve 3 metreden KD'ları ölçüldü. Sonuçlar kırma kusuru dışında bir rahatsızlığı bulunmayan 25 kişilik kontrol grubunun sonuçlarıyla ve birbirleriyle karşılaştırıldı. Bulgular: Görme düzeyi yönünden birinci ve ikinci grup ile kontrol grubunun sonuçları arasında bir fark yokken, üçüncü ve dördüncü grubun görme düzeyi kontrol grubu, birinci grup ve ikinci grubun değerlerine göre düşüktü (p<0.01). Dördüncü grubun sonuçları üçüncü gruba göre düşük olarak bulundu (p<0.01). KD yönünden birinci grup ile kontrol grubunun sonuçları arasında bir fark yokken, ikinci, üçüncü ve dördüncü grubun KD düzeyi kontrol grubu ve birinci grubun değerlerine göre düşüktü (p<0.001). Ayrıca üçüncü grubun KD değerleri ikinci gruba (p<0.001), dördüncü grubun KD değerleri üçüncü gruba göre düşük olarak bulundu (p<0.001). Sonuç: Görme düzeyi ölçümü sadece yüksek uzaysal frekans ve %100 kontrasttaki davranışı incelemektedir. KD ise değişen kontrast oranlarındaki objelerle hem kontrastı hem de düşük uzaysal frekansı ölçen ve uygulaması kolay olan bir testtir. Papilla ödemli olgularda görme düzeyi ölçümü ile yüksek uzaysal frekans, KD muayenesi ile düşük uzaysal frekans değerlendirilerek optik sinir fonksiyonları hakkında fikir edinilebilir. Çalışmamızda papilla ödeminin ileri dönemlerinde görme düzeyi ve KD değerlerinde azalma tesbit edildi. Sonuç olarak papilla ödeminin ileri dönemlerinde optik sinirin hem hem yüksek, hem de düşük uzaysal frekans fonksiyonlarında azalma olduğu, düşük uzaysal frekans fonksiyonlarındaki azalmanın daha erken dönemlerde ortaya çıktığı görüldü.

Abstract

Purpose: To evaluate high and low spatial frequencies and determine vision levels and contrast sensitivity (CS) through categorisation of cases with papilledema according to their papilledema findings. Materials and Method: Twelve cases with first-stage papilledema (Group 1), 14 cases with second-stage papilledema (Group 2), 9 cases with third-stage papilledema (Group 3) and a further 11 cases with fourth-stage papilledema (Group 4) were included in this study. Their logarithmic vision levels were measured and contrast sensitivities were determined from distance of 1, 2 and 3 metres using their Lea Hyvärinen cards. Results were compared within the study group as well as with those the control group consisting of 25 patients who had no vision problems other than refractive ametropy. Results: While no significant difference was determined among results of Group 1, Group 2 and control group in respect to vision levels, results of Group 3 and Group 4 were comparatively lower. (p<0.01). Results of Group 4 were determined to be lower than of Group 3 (p<0.01). While no significance was determined between results of CS in Group 1 and in the control group, CS levels were lower in Group 2, 3 and 4 in comparison to those of the control group and Group 1 (p<0.001). Also, CS levels of Group 3 were lower than those of Group 2 (p<0.001) and CS levels of Group 4 were lower than those of Group 3. (p<0.001) Conclusion: Vision levels determination is only concerned with high spatial frequency and with behaviour at 100% contrast. As for CS, it is a convenient and easily applicable test capable of determining both high and low spatial frequencies via objects that have varying contrast results. In cases with papilledema, optic nerve functions might shed a bit more light on whether or not high spatial frequency in determined with vision levels determination and low spatial frequency is determined with CS. In our study, vision levels and CS levels were determined to decrease towards the last stages of papilledema. In conclusion, both high and low spatial frequency functions of the optic nerve were determined to decrease in much erarlier stages of papilledema.