Dergiler / MN Oftalmoloji / 2007 / Cilt: 14 - Sayı: 4
Diabetik retinopati tedavisinde intravitreal bevacizumab'ın etkinliği
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 255–257
- DOI
- —
Özet
Amaç: Laser ışık koagülasyonu ve/veya intravitreal triamsinolon asetata cevapsız diabetik makula ödemli (DMÖ) veya proliferatif diabetik retinopatili (PDR) olgularda intravitreal Bevacizumab tedavisinin kısa dönem etkinliğini değerlendirmek. Gereç-Yöntem: Diabetik retinopati nedeniyle Retina biriminde takip edilen ve 1.25 mg intravitreal Bevacizumab uygulanan 23 olgunun 30 gözü retrospektif olarak değerlendirildi. Gözlerin 17'sinde DMÖ (5'i proliferatif, 12 'si nonproliferatif DR), 13 'ünde ise PDR bulguları mevcuttu. İntravitreal bevacizumab enjeksiyonu PDR 7/ gözlerde kanama ve yeni damar oluşumlarının gerilemesi, makula ödemli gözlerde ise ödemin tedavisi amacıyla uygulandı. Tüm olgular logMAR görme keskinliği (GK), klinik bulgularda gerileme ve DMÖ'lü olgular ayrıca merkezi makula kalınlığı (MMK) açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Diabetik makul a ödemi olan gözlerde tedavi öncesi, 3.ay ve son kontroldeki ortalama logMAR GK; 0.76-0.29, 0.82±0.43 ve 0.77± 0.45. MMK ise sırasıyla 533±/17u. 433- 120u ve 436=170 u idi. Tedavi öncesi. 3.ay ve son kontrolde ortalama logMAR GK değerleri arasında anlamlı fark saptanmazken (p-0.05), ortalama MMK değerleri arasında anlamlı fark mevcutlu (p<0.05). Üçüncü ay ve son kontroldeki ortalama logMAR GK ile MMK değişimi birbiriyle uyumlu idi. Proliferatif retinopati bulguları olan gözlerde enjeksiyon sonrası yeni damar oluşumlarında gerileme ve kanamalarda azalma saplandı. Sonuç: İntravitreal Bevacizumab tedavisi ile diabetik makula ödendi olgularda, kısa dönemde merkezi makula kalınlığındaki düzelmenin görme keskinliğine oranla daha belirgin olduğu, proliferatif lezyonlarda ise belirgin gerileme olduğu lespil edilmiştir. Ancak daha geniş hasla grupları ile uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
Aim: To evaluate the short-term efficacy of iniravilreal bevacizumab injection for proliferative diabetic retinopalhy and for refractory diahelic macular edema unresponsive to previous laser pholocoagulation or intravitreal triamcinolone acetonide. Matherial and Method: Thirty eyes of twenty-three patients who underweni 1.25 mg intravitreal hevacizumah injection for diabetic retinopathy were evaluated retrospectively. Seventeen eyes had signs of diabetic macu/ar edema (5 eyes with proliferative. 12 eyes with nonproliferalive diahelic relinopathy) and thirteen eyes had signs of proliferalive diahelic relinopalhy (PDR). İniravilreal hevacizumah injection was performed for regression of hemorrhages and new vessel formation in eyes with PDR and for treatment of macular edema. All patients were evaluated wirh visual acuity, regression of clinical findings and central macular thickness in patients with diabetic macular edema. Results: The mean logMAR visual acuity and central macular thickness before treatment, three months after and at the last visit were 0.76-0.29 and 533±117u; 0.H2-0.43 and 433±]20u; 0. 77+0.45 and 436±/70u. respectively. There was no significant diffference between the visual acuity before treatment and the visits at 3 and 6 months. (p> 0.05). On the other hand, statistically significant diffference was found between the central macular thickness before treatment and the visits at 3 and 6 months (p<0.05). The macular thickness changes correlated with the increase in visual acuity at 3 and 6 months. After injection in eyes with PDR. new vessels regressed.,and hemorrhages decreased. Conclusion: İniravilreal bevacizumab treatment improves the central macular thickness more than visual acuity in the short-term in cases with diabetic macular edema. The treatment resulted in marked ''egression of proliferalive lesions. Further prospective studies and longer follow-up is indicated.