Ardıl ekzotropya gelişiminde olası etkili faktörlerin analizi: Karşılaştırmalı çalışma

An analysis of possible contributing factors in the development of consecutive exotropia

Özet

Amaç: Ezotropya cerrahisi sonrasında ardıl ekzotropya gelişiminde etkili olduğu literatürde ortaya atılmış olan çeşitli faktörlerin önemlilik derecelerinin araştırılması amaçlandı. Metod: Horizontal cerrahi sonrasında ardıl ekzotropya gelişmiş bulunan 17 ezotropya olgusundan oluşan çalışma grubu, yine ameliyat sonrası rezidiv ezotropya tanımlanmış olgular arasından rastgele seçilmiş 17 olguluk kontrol grubu ile, ambliyopi varlığı, yüksek hipermetrop yetersiz refraktif düzeltme, preoperatif A-V pattern kapama tedavisi uygulanmış olması, uygulanan cerrahi miktarı, postoperatif addüksiyon kısıtlılığı ve binoküler görme açısından karşılaştırıldı. Bulgular: İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösteren faktörler 1) postoperatuar dönemde binoküler görme (P<0.O5) ve 2) postoperatif addüksiyon kısıtlılığı olarak saptandı (P<0.05). Ardıl ekzotropya grubunda, binoküler görme değerlendirilebilen 15 olgudan l'inde (%6.6), rezidiv ET grubunda ise 14 olgudan 5'inde (%35.7) füzyon izlendi. Postoperatif addüksiyon kısıtlılığına, ardıl XT grubunda 7 olguda (%41.2), rezidiv ET grubunda 1 olguda (%5.8) rastlandı. Erken başlangıç gösteren ardıl ekzotropyalı olguların %71.4'ünde, geç başlangıçtı olguların da %20'sinde addüksiyon kı¬sıtlılığı görüldü. Sonuç: Ardıl ekzotropya erken ve geç gelişen olgular olarak 2 ayrı kategoride incelenebilir. Erken gelişen olgularda addüksiyon kısıtlı¬lığı uygulanan cerrahi tekniğe bağlı olarak dikkatle takip edilmesi gereken bir faktördür. Binoküler görme yokluğu, hem erken hem geç gelişen olgularda etkili bir faktör olarak ortaya çıkmaktadır.

Abstract

Purpose: The purpose of this study was to determine which factors are important in the development of secondary ezotropia following surgical correction of eso-tropia using a control group for reference. Methods: In this study, we compared a group of se¬condary ezotropia cases with a matched group of residual esotropia. Both groups included 17 cases. Various factors which have been suggested to be effective on the development of secondary ezotropia were analyzed. These included the presence of amblyopia, high hypermetropia, undercorrection of hypermetropia, preoperative A-V pattern, lack of binocular vision, preoperative occlusive therapy, amount of surgery and postoperative limitation of adduction. Results: There were two statistically significant para¬meters between the two groups. 1) Postoperative binocular vision (P<Q.05) 2) Postoperative limited adduc¬tion (P<0.05). Fusion was identified in one case (6.6%) of the secondary ezotropia group in which binocular vision could be evaluated in 15 cases and in 5 cases (35.7%) of the residual esotropia group in which binocular vision could be evaluated in 14. Postoperativereduced adduction occured in 7 cases of (41.2%) se¬condary ezotropia group, and in 1 (5.8%) case of residual esotropia group. Limitation of adduction havebeen detected in 71.4% in early and 20% in late secondaryezotropia group.Conclusions: Secondary ezotropia may be classified intwo groups as early and late cases. In early seconder ezotropia, limited adduction should be followed up carefully acording to the surgical technique. Absence of binocular vision is an important factor in both early and late cases.