Duraplasti sonrasında mikroskopik bulgular ve klinik anlamı

F. Hakan ÖNER,Süleyman KAYNAK,Uğur PABUÇÇUOĞLU,Sülen SARIOĞLU,İsmet DURAK,Ahmet ERYILDIRIM

Özet

Çalışmamızda bugün için skierai cerrahide en çok kullanılan organik materyallerden birisi olan liyofilize dura materin sklera ile postoperatif dönemdeki uyumunu histopatolojik olarak incelemeyi amaçladık.On beş adet beyaz tavşanın kullanıldığı bu deneysel çalışmada, liyofilize dura mater tavşanların sklerasına sütüre edildikten sonra bu gözler, postoperatif değişik zaman dilimlerinde enükleasyon yapılarak histopatolojik incelemeye alındı. Sonuçta, donör skiera (dura mater) ile tavşan sklerası arasında mikroskopik düzeyde kaynamayı gösterecek hiçbir fibroblastik aktivite olmadığı, ancak greftte değişik miktarlarda enflamasyon ve kalsifikasyon geliştiği görüldü. Bu nedenle histopatolojik düzeyde değerlendirildiğinde, dura materin bu tip girişimlerde etkisinin bugüne dek bilinen, alıcı skiera ile organik bir bütünleşmeden farklı olarak sadece mekanik bir bariyer etkisi şeklinde de olabileceği düşünüldü.

Abstract

Histopathologically we evaluated the postoperative biocompatibility of dura mater which is one of the most commonly used organic materials in scleral surgery, with the scleral tissue. In this experimental study of which 15 rabbits were used, following the suturation of dura mater to the rabbit sclera, postoperatively in certain time intervals enucleations were performed for histopathologic evaluation.As a result, microscopically no fibroblastic activity that will show integration of dura mater graft with scierai tissue was detected, but instead we found varying amounts of inflammation and calcification in the scleral graft. So we thpught that the effect of dura mater in this type of interventions may be just due to the mechanical barrier effect of the graft tissue instead of organic integration with the scleral tissue