Oküler nedenli anormal baş pozisyonları

Özet

AMAÇ: Oküler nedenli anormal baş pozisyonlarının relatif sıklığını belirlemek, anormal baş pozisyonu olan hastaların değerlendirilmesinde sistematik bir yaklaşım saptamak amacıyla bu çalışma planlandı. YÖNTEM ve BULGULAR: Oküler nedenli anormal baş pozisyonu olan 130 hastanın kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi ve anormal baş pozisyonu gelişiminden sorumlu 6 kompansatuvar mekanizma belirlendi. Hastaların %86.2'sinde anormal baş pozisyonu gelişiminden şaşılığa bağlı nedenlerin sorumlu olduğu tespit edildi, şaşılığı olan hastaların %93.7'sinde, tüm olguların ise %80'inde anormal baş pozisyonu gelişiminden inkomitans sorumlu idi. SONUÇ: Anormal baş pozisyonuna yol açan patolojilerin çoğu tedavi edilebildiğinden, ve düzeltilmemiş baş pozisyonları sekonder kalıcı postu rai deformitelere ve sosyal problemlere yol açabileceğinden, erken tanı ve tedavi normal baş pozisyonu gelişimini sağlayarak uzun süreli komplikasyonları önleyebilir.

Abstract

PURPOSE: The aim of this study is to determine the relative frequency of the ocular causes of abnormal head postures and to present a general overview with a systematical approach to the evaluation of patients with abnormal head postures. METHOD AND RESULTS: One hundred and thirty patients with ocular abnormal head postures were retrospectively analyzed, and six basic compensatory mechanisms for developing abnormal head postures were found. Strabismic reasons were responsible for abnormal head posture in 86.2% of the patients and incomitance was seen in 93.7% of patients with strabismus and 80% of all patients with ocular torticollis. CONCLUSION: As the majority of the entities causing abnormal head posture are treatable, and uncorrected head posture may cause permanent secondary postural deformities and social problems, early diagnosis and correction may restore a normal head position and prevent long term complications.

Anahtar kelimeler: Oküler hareket bozuklukları,Postür,Baş,Geriyedönük çalışma,Şaşılık,Tortikollis