Dergiler / MN Oftalmoloji / 2000 / Cilt: 7 - Sayı: 3
Konjenital nistagmusta horizontal rektus kaslarının retroekvatoryal bölgeye geriletilmesi ameliyatı sonuçları
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 287–290
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Konjenital motor veya duyu nistagmuslu olgularda tüm horizontal rektus kaslarının retroekvatoryal bölgeye geriletilmesi ameliyatının görme, kayma derecesi, baş pozisyonu ve elektronistagmogram bulgularına yapacağı etkiyi saptamak amaçlanmıştır. YÖNTEM: Mayıs 1995-Nisan 1997 tarihleri arasında kliniğimizde cerrahi uygulanan 9 hasta çalışma kapsamına alındı. Tüm olgularda preoperatif ve postoperatif görme keskinliği, baş pozisyonu, prizm örtme testi, düksiyon ve versiyonlar, sikloplejili retinoskopi, fundoskopi ve elektronistagmografi incelemeleri yapıldı. BULGULAR: Beş olguda konjenital motor nistagmus mevcuttu, iki olguda oküler albinizm, iki olguda dejeneratif myopi saptandı. Dört olguda "null zone" ile birlikte anormal baş pozisyonu vardı. Kayması olmayan 4 olgunun 3'ünde, dört horizontal rektus kası insersiyo yerlerinden 10'ar mm, bir olguda ise 12'şer mm geriletildi. Ekzotropya ve nistagmusu olan iki olguda lateral rektuslar 12 mm ve 14 mm geriletildi. Ezotropyası olan 3 olguda ise medial rektuslara geriletme insersiyo yerinden 12 mm olarak uygulandı. Cerrahi sonrası 7 olguda klinik ve elektronistagmografik olarak nistagmus amplitüdünde azalma saptandı. Dokuz hastanın 5'inde görme keskinliği arttı. Görmede artış miktarı 3 olguda 1 Snellen sırası, 2 olguda 2 Snellen sırasıydı. Görmesi artmayan 4 olgunun 3'ü görüntünün belirgin şekilde netleştiğini ifade etti. Baş pozisyonu izlenen 4 olgunun 2 sinde baş pozisyonu azaldı, birinde kayboldu, birinde ise değişmedi. Bir olguda null zone'un yer değiştirmesine bağlı baş pozisyonu gelişti. SONUÇ: Olguların değerlendirilmesi sonucunda dört horizontal kasın retroekvatoryal geriletilmesi ameliyatının en azından erken dönemde görme keskinliğini arttıran ve oküler motilitede önemli kısıtlanmaya neden olmayan güvenilir bir yöntem olduğu, postoperatif dönemde preoperatif dönemde bulunmayan bir baş pozisyonunun gelişebileceğinin göz önünde bulundurulması gerektiği sonucuna varıldı.
Abstract
PURPOSE: To evaluate the effect of four muscle retroequatorial recession procedure on visual acuity, angle of squint, head posture and electronystagmographic findings in congenital motor and sensory sensorial nystagmus. METHODS: All patients undergoing surgery between May 1995-April 1997 were included. Preoperative and postoperative evaluation included measurement of visual acuity, angle of squint, documentation of head posture, evaluation of ductions and versions, cycloplegic retinoscopy, fundoscopy and electronystagmography. RESULTS: Five patients had congenital motor nystagmus, two had ocular albinism and two had degenerative myopia. Four patients had a head posture with null point. Rectus muscles were placed 10 mm from their original insertion in all but one patient. Two patients with exotropia had a 12 and 14mm recession of the lateral rectii and two patients with esotropia and nystagmus had a 12 mm recession of the medial rectii. After surgery a decrease in nystagmus amplitude was noted in seven patients both clinically and electronystagmographically. Visual acuity improved in 5 patients. Improvement was 2 Snellen lines in 2 and 1 Snellen line in 3 patients. Two patients also reported more comfortable vision after surgery. Head posture improved in two and disappeared in one patient. One patient developed a head posture that was absent preoperatively. CONCLUSION: Evaluation of these patients indicates that four muscle retroequatortal recession is a safe procedure at least in the short term, producing vision improvement with no significant limitation in ocular motility. It should be taken into account that ahead posture can develop postoperatively.