Santral kornea kalınlığı ve non-kontakt tonometre

Özet

AMAÇ: Santral kornea kalınlığının, non-kontakt tonometre ile yapılan göziçi basıncı (GİB) ölçümlerine etkisinin normal bireylerde ve primer açık açılı glokom (PAAG) hastalarında değerlendirilmesi. YÖNTEM: 64 normal birey ve 46 PAAG hastasında göziçi basınçları ve kornea kalınlıkları, non- kontakt tonometre ve ultrasonik pakimetre ile ölçüldü. Elde edilen değerlerin istatistiksel analizi yapılarak, ölçülen GİB değerleri ile santral kornea kalınlığı arasındaki ilişki araştırıldı. BULGULAR: Çalışma kapsamına alınan tüm hastalar dikkate alındığında, ortalama GİB değeri 14.74 ± 4.40 mmHg ve ortalama santral kornea kalınlığı 549.80 ± 36.49 (m olarak bulunmuştur. Normal bireyler ile PAAG hastaları arasında kornea kalınlığı açısından anlamlı fark yoktur (p=0.77). Ölçülen GİB değerlerinin, santral kornea kalınlığı fazla olan bireylerde, daha yüksek olduğu izlenmiştir. Buna göre santral kornea kalınlığındaki 10 (m artışın non-kontakt tonometre ile ölçülen GİB değerini normal bireylerde 0.10 mmHg PAAG hastalarında 0.25 mmHg ve iki grup birlikte değerlendirildiğinde 0.17 mmHg arttırdığı görülmüştür. SONUÇ: Non-kontakt tonometre ile yapılan GİB ölçümlerinin de, diğer aplanasyon tonometreleri ile yapılan ölçümlerde olduğu gibi, santral kornea kalınlığı değişikliklerinden etkilendiği izlenmiştir. Bu bulgular ışığında, özellikle kornea kalınlığının normalden farklı olduğu düşünülen hastalarda, ölçülen GİB'nın gerçek GİB değerini yansıtmayabileceği unutulmamalı, bu tür hastalarda santral kornea kalınlığı ölçülerek, ölçülen GİB değerinde gerekli düzeltmeler yapılmalıdır.