Dergiler / MN Oftalmoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 1
Makula deliği olgularının özellikleri ve seyri
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 17–21
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Çalışmamızda, makula deliği (MD) düşünülerek kliniğimizce takip edilen olguların, etyoloji, evre, tanı kriterleri, diğer gözün durumu ve seyir açısından ele alınması amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Retrospektif ve prospektif olarak yapılan bu çalışmada, yaşları 5-80 arasında değişen 36 hastanın 72 gözü ele alınmıştır. MD, premaküler MD, lamellar veya psödo-MD tanısının konulmasında görme keskinliği, kontakt lens biyomikroskopisi, Watzke belirtisi, gerekli olgularda laser hedef ışığı testi ve floresein anjiografi uygulanmıştır. BULGULAR: Hastaların 21'i retrospektif, 15'i prospektif olarak ele alınmıştır. Unilateral MD olguları, travmaya bağlı tam kat MD (3 göz), idiopatik MD (13 göz), psödofaki ile birlikte MD (4 göz), dejeneratif miyopi ile birlikte MD (2 göz) ve diabetik retinopatinin eşlik ettiği MD (1 göz) olarak ayrılmıştır. Bilateral MD olgularının hepsi (8 göz) idiopatik MD'dir. İdiopatik MD olan toplam 21 gözün 6'sı evre 1, 2'si evre 2, 5 göz evre 3 ve 8 göz evre 4 MD'dir. İdiopatik MD'li 9 hastanın 12 gözü, 2-35 ay sonra tekrar değerlendirilebilmiş, 4 evre 4 (%80), bir evre 2 (%100) ve 2 evre 1 MD'de (%67) gerileme, bir evre 1 olgusunda evre 2'ye (%33), bir evre 3 MD olgusunda evre 4'e (%33) ilerleme izlenmiş, tutulum olmayan diğer gözlerden ikisinde evre 1 MD gelişimi (%33) tespit edilmiştir. Dejeneratif myopiye bağlı MD'nden gelişen retina dekolmanı, pnömotik retinopeksi ile yatıştırılmıştır. Psödo-MD olan 9 hastanın 14 gözünün 4'ünde sadece epiretinal membran (ERM) vardır, diğerlerinde ERM'nin yanısıra myelinli sinir lifleri, Behçet hastalığı sekeli optik nöropati, üveite bağlı kistoid makula ödemi (KMÖ), diabetik retinopati ve fotokoagülasyon sekeli ve diabetik makulopati ERM'ye eşlik etmiştir. SONUÇ: Çalışmamızda, idiopatik MD olgularının takibinde, %58'inde gerileme, %17'sinde ilerleme ve unilateral olanlarda diğer gözlerin %33'ünde yeni MD bulgularının tespiti, makula deliği düşünülen olguların tanısının konulup, sınıflandırılması yapıldıktan sonra düzenli takibinin gerekli olduğunu düşündürmüştür.
Abstract
PURPOSE: To determine baseline characteristics, diagnostic criteria, etiology, natural history and the state of the other eyes in patients with macular holes. MATERIAL AND METHODS: Evaluation of 72 eyes of 36 patients, using visual acuity test, contact lens biomicroscopy, Watzke-Allen sign, laser aiming beam test and fundus florescein angiography in selected cases were made prospectively and retrospectively, in order to differentiate macular hole, pseudo-macular hole and lamellar hole. RESULTS: Subjects were classified into macular hole (MH) and pseudo-MH groups. Unilateral MH group consisted of 3 traumatic full-thickness MH, 13 idiopathic MH, 4 pseudophakic MH subjects and 2 MH subjects with degenerative myopia and one with diabetic retinopathy. Four bilateral MH subjects were all idiopathic (8 eyes). diopathic MH subjects were classified into stages and progression, regression or any MH development in the other eyes of 9 patients were evaluated during the follow-ups (2-35 months). Regression was detected in 80% of stage 4, 67% of stage 1 and all of stage 2 eyes and progression was observed in 33% of both stage 1 and 3 eyes, while 33% of the fellow normal eyes developed stage 1 MH. Fourteen eyes of 9 patients were diagnosed as pseudo-MH, 4 of which had only epiretinal membrane (ERM) and the others had ERM coexisting with Behçet's disease, optic neuropathy, cystoid macular edema sequela secondary to uveitis, diabetic retinopathy and post-laser photocoagulation. CONCLUSION: n the follow-up of our idiopathic macular hole patients, 58% regression, 17% progression and 33% new MH development were observed. We recommend regular follow-up of patients diagnosed with macular hole