Dergiler / MN Oftalmoloji / 2001 / Cilt: 8 - Sayı: 3
Deneysel toksoplazma retinokoroiditinde intravitreal klindamisinin etkinliği ve sonuçları
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 263–267
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Toksoplazma retinokoroiditinde intravitreal klindamisinin terapötik ve toksik etkilerinin araştırılması. GEREÇ VE YÖNTEM: 51 adet tavşan alınarak 0.1 ml. toksoplazma gondii taşizoiti subretinal olarak injekte edildi. Yedinci günde sağ kalan 31 tavşanın 62 gözü randomize olarak 4 gruba ayrıldı. 1. gruba 0.1 mgr, 2. gruba 0.5 mgr. ve 3. gruba 1.0 mgr. intravitreal klindamisin injekte edildi. Dördüncü grup kontrol grubu olarak ayrıldı ve 0.1 ml. serum fizyolojik intravitreal olarak injekte edildi. Günlük ön segment ve fundus muayeneleri yapıldı. Tedavi sonrası 9. günde sağ kalan 18 tavşanın 36 gözüne flaş elektroretinografi (ERG) yapıldıktan sonra, gözler enüklee edildi ve histopatolojik olarak değerlendirildi. BULGULAR: Klinik iyileşme en az kontrol grubunda (%12.5) görülmesine karşın, gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (X2= 3.2, p>0.05). İncelenen tüm gözlerde flaş ERG bulguları normaldi ve sağlıklı gözler ile diğer gruplar arasındaki b dalgası genlik değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (Mann Whitney U Testi, p>0.05). Histopatolojik incelemede Evre 3 inflamatuar değişiklikler en fazla (%50) kontrol grubunda görülmesine karşın, gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (X2= 2.2, p>0.05). SONUÇ: İntravitreal klindamisin uygulamasının 0.1, 0.5 ve 1.0 mgr.'lık dozlarda retinaya toksik etkisi olmadığı görülmüştür. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da klindamisinin klinik bulguları hafiflettiği ve histopatolojik incelemede inflamasyonu azalttığı izlenmiştir. İleride insan anatomisine daha fazla benzerlik gösteren primat gözlerinde bu konuda çalışmalar yapılması, toksoplazma retinokoroiditinde alternatif tedavi yöntemlerinin geliştirilmesinde yararlı olacaktır.
Abstract
PURPOSE: To investigate the therapeutic and toxic effects of intravitreal clindamycin in rabbit toxoplasma retinochoroiditis. MATERIAL AND METHODS: 0.1 ml. of Toxoplasma gondii tachyzoites has been injected subretinally into both eyes of 51 rabbits. On day 7, 62 eyes of 31 surviving rabbits have been grouped into 4 randomly. First, 2nd and 3rd groups have received 0.1 mgr., 0.5 mgr. and 1.0 mgr. intravitreal injections of clindamycin, respectively. The 4th group (control group) has received 0.1 ml. serum physiologic. Slit-lamp and indirect ophthalmoscopy examinations have been performed every day. On post-treatment day 9, flash electroretinography (ERG) has been performed on 36 eyes of 18 surviving rabbits. Then, these eyes were enucleated and examined histopathologically. RESULTS: There was least (12.5%) clinical improvement in the control group, but this finding was not statistically significant (X2= 3.2, p>0.05). Flash ERG findings were all normal and there was no statistically significant difference between the b wave amplitude of healthy eyes and that of other groups (Mann Whitney U test, p>0.05). Grade 3 inflammatory findings were most common (%50) in the control group, but this finding was not statistically significant (X2= 2.2, p>0.05). CONCLUSION: Intravitreal clindamycin of 0.1, 0.5 ve 1.0 mg. was not toxic to the retina. Although not statistically significant, clindamycin has alleviated the clinical and histopathological findings. Further studies with intravitreal clindamycin therapy in primate eyes which have more similarities with human eye are recommended.