Dergiler / MN Oftalmoloji / 2004 / Cilt: 11 - Sayı: 2
Takrolimusun kornea epiteli ve subkonjonktiva tenon fibroblastlarına etkisi
- Dergi
- MN Oftalmoloji
- Sayfa
- 98–101
- DOI
- —
Özet
Amaç: Yeni bir immünsüpressif ajan olan takrolimusun, kornea epiteli ve subkonjonktiva Tenon fibroblast hücrelerine etkisinin doku kültürü ortamında araştırılması. Gereç ve Yöntem: İnsan kornea ve subkonjonktiva Tenon dokuları ile RPMI-1640 vasat ortamında primer kültür oluşturuldu. Tripan mavi testiyle sayılan hücreler 12'lik multiweil'ler kullanılarak eşit sayıda bölündü. Kontrol grubu, deksametazon fosfat grubu ve takrolimus (FK-506) grubu hazırlandı. Çözücü maddenin takrolimusun gücüne etkisini değerlendirmek için; hücre inhibisyonu, kendi çözücüsündeki takrolimus, besiyerinde çözülmüş takrolimus ve sadece çözücü için ayrıca araştırıldı. İlaç konsantrasyonlarının hücre kültürüne etkilerinin belirlenmesi için her grup dokuz farklı konsantrasyonda hazırlanarak testler her biri için tekrar edildi. Tedavilerin hücre düzeyindeki etkileri, kültür ortamında sırasıyla 2. gün (kısa) ve 8. günlerde (uzun) ayrı ayrı test edildi. Sonuçlar; Mann- Whithey U testi, ANOVA ve Pearson korrelasyon analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Takrolimusun, kornea epitel hücre inhibisyon etkisi bakımından kontrole göre hem kısa ve hem de uzun süreli kültürlerde anlamlı fark göstermediği saptandı (p>0.05). Kısa süreli takiplerde, takrolimus (%93) deksametazon'a göre (%62) fibroblast inhibisyonu açısından daha üstün bulundu (p 0.05). Sadece çözücünün kullanıldığı durumda; fibroblast inhibisyonunun, kendi çözücüsünde ve besiyeri çözücüsündeki takrolimustan ve deksametazondan anlamlı olarak düşük olduğu saptandı (p<0.05). Sonuç: Takrolimus gerek erken gerek geç postoperatif dönemde etkin subkonjunktival fibroblast proliferasyon inhibitörüdür. Özellikle, erken postoperatif proliferasyonun arzu edilmediği klinik durumlarda kullanım şansı olabilecek olan bu ajanın steroide olan üstünlüğünü göstermek için, prospektif klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
Purpose: To assess the effect of tacrolimus, a recently found immunsupressive drug, on the corneal epithelium and the subconjunctival tenon fibroblasts. Material and Methods: Primary culture of the subconjunctival Tenon and the corneal tissue was performed using RPMI-1640 medium. Cells were placed into 12 well plates at equal numbers upon their assesment with Trypan Blue test. Three different groups, control, dexamethasone and tacrolimus (FK-506) groups, were prepared. Epithelial inhibition was separately assessed for tacrolimus in its own solvent and in RPMI medium, and for solvent only, to demonstrate the effect of the solvent on the cellular inhibitory properties of tacrolimus. Each test was repeated at nine different concentrations for each drug group to evaluate the effect of the drug concentrations on the cell culture. The effect of the treatments on the cell culture have been evaluated at both the second day (short term) and the eighth day (long term). The results were evaluated using Mann-Whitney U test, ANOVA and the Pearson correlation analysis. Results: Tacrolimus has been found not to show any significant difference in cellular inhibition in corneal epithelial cells with respect to dexamethasone and the control, both in short and the long term cultures (p>0.05). Tacrolimus (93%) has been found to show significantly higher fibroblast inhibition than dexamethasone (62%) in short term cultures whereas the long term inhibition rates of the tacroli- mus (92%) and the dexamethasone (90%) were not different significantly (p>0.05). Fibroblast cellular inhibition was found to be significantly lower for the 'pure solvent' than for tacrolimus in its own solvent, that in medium and for dexamethasone (p<0.05). Conclusion: Tacrolimus is an effective subconjunctival Tenon fibroblast proliferation inhibitor both in early and the late phases. Further prospective clinical studies may highlight its superiority to cortisone especially for cases where early postoperative proliferation is not desired.