Çocukluk çağı epilepsisinde Vigabatrin ve görme alanı

Özet

Amaç: Epileptik çocuklarda Vigabatrin'in neden olduğu görme alanı kaybını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: En az 1 yıldır Vigabatrin kullanan 6-18 yaşları (ortalama 14.6±3.7 yaş) arasındaki 16 hastanın göz muayeneleri yapıldı. Otomatize statik perimetre ile 60 derecelik görme alanı muayeneleri yapılabilen 11 hastada nazal ve temporal yarı görme alanı genişlikleri saptandı. Santral 30 dereceyi etkileyen tipik görme alanı daralması olan hastalarda Vigabatrin kesildi ve bulgular takip edildi. Görme alanı genişlikleri ilk ve son muayenede istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Üç olguda 60 derece görme alanı normal bulundu, 1 olguda santral 30 derece normal iken 30-60 derece testinde karakteristik periferik daralma belirlendi. Yedi olguda ise (%63.3), santral 30 dereceyi etkileyen görme alanı daralması vardı. Vigabatrin kullanımına azaltılarak son verildikten 8-14 ay (ortalama 13.2±2.3 ay) sonra elde edilen görme alanlarında ilk yapılan teste göre anlamlı genişleme olduğu saptandı (Eşleştirilmiş Örnekler Testi, p<0.05). Sonuç: Vigabatrin çocuk hastalarda görme alanı daralmasına yol açmaktadır. Periferik 30-60 derece görme alanı testi, erken tanıda önemlidir. Tedavi sürecinde bu yan etki saptandığı anda ilaç etkinlik-yan etki yönünden değerlendirilmelidir. Çalışmamızda, ilacın kesilmesini takiben görme alanında olumlu değişiklikler saptanmıştır. Bu sonuçlar, çocukluk çağında retinal fonksiyon bozukluğunun geri dönüşümlü olabileceğini düşündürmektedir.

Abstract

Purpose: To determine the effects of Vigabatrin on the visual fields of epileptic children. Material and Methods: Sixteen patients between ages of 6 and 18 (mean 14.6±3.7) who were on Vigabatrin therapy at least for one year were examined. Eleven children who cooperated reliably, were evaluated in terms of nasal and temporal widths of their 60 degree automated visual field tests. The drug was discontinued in patients whose central 30 degrees were affected. Differences in the horizontal width of baseline and control visual fields after drug withdrawal were statistically compared. Results: Three patients had normal visual fields. One patient was able to demonstrate a normal 0-30 degree test, but constriction was evident binasally on 30-60 degree testing. Remaining 7 patients (63.3%) had constrictions encroaching upon central 30 degrees and Vigabatrin was discontinued. There were statistically significant improvements in terms of horizontal visual field widths after 8-14 months (mean 13±2.3 months) from drug withdrawal (Paired Samples Test, p<0.05). Conclusions: Patients on Vigabatrin medication suffer visual field loss attributable to this drug. Some of these field defects can only be detected with 30-60 degree peripheral visual field testing, which is important in the early diagnosis of this side effect. The present study suggests some reversibility of retinal dysfunction after drug withdrawal in children.