Daha Önce Tedavi Görmemiş Diyabetik Maküla Ödeminde Yaşın Bevasizumab Yanıtı Üzerine Erken Dönem Etkisi

The Relationship Between Age and Bevacizumab Early Response in Treatment Naive Diabetic Macular Edema

Özet

Amaç: Daha önce tedavi görmemiş diyabetik makula ödeminde yaşın bevasizumab cevabı üzerine etkisini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diabetes mellitusa sekonder maküla ödemi olan ve daha önce tedavi olmamış 98 hastanın 98 gözü dahil edildi. Çalışmadaki hastalar yaşlarına göre üç gruba ayrıldı: Grup 1 (40-50 yaş), grup 2 (51-60 yaş) ve grup 3 (>60 yaş). Tüm hastalara 1 aylık aralıklarla üç ardışık enjeksiyon uygulandı. Bevasizumab tedavisinin yaş gruplarına göre maküla ödemi üzerindeki etkinliği, optik koherans tomografi yardımıyla tedavi öncesi ve üç yükleme dozu enjeksiyonundan sonraki santral foveal kalınlık değerleri ve görme keskinliğindeki ortalama değişiklikler karşılaştırılarak incelendi. Bulgular: Ardışık üç bevasizumab enjeksiyonundan sonra, grup 1, 2 ve 3’teki ortalama santral foveal kalınlık azalması -244,1±103.4, - 202.7±98.9 ve -194.7±101.6 μm idi ve grup 1, 2 ve 3’teki ortalama görme keskinliği iyileşmesi sırasıyla 6,9±0,8, 5,4±0,5 ve 5,2±0,6 harf idi. Görme keskinliğinin artışı ve santral foveal kalınlığının azalması her grup içerisinde anlamlı olarak farklı saptandı (tüm gruplarda p <0,001, eşleşmiş-örneklem t-testi). Santral foveal kalınlık ve görme keskinliği değişiklikleri grup 1 hastalarda diğer gruplara göre anlamlı olarak farklı bulundu (sırasıyla p=0,024 ve p=0,032 Kovaryans analizi, ANKOVA). Ek olarak, hastaların yaşları santral foveal kalınlığın ortalama azalması ve tüm çalışma grubu için ortalama görme keskinliği gelişimi ile korele bulundu (r= -0,290, p=0,036 santral foveal kalınlık için r=-0,610, p=0,019 görme keskinliği için, Pearson korelasyonu). Sonuç: Bu çalışmada bevasizumab tedavisinin etkinliğinin, daha önce tedavi almamış diyabetik maküla ödemli olgularda daha genç hastalarda daha etkili olduğu görülmüştür.

Abstract

Objectives: To investigate the effect of age on bevacizumab response in treatment-naive diabetic macular edema. Material and Method: Ninety-eight eyes of 98 treatment-naive patients with macular edema secondary to diabetes mellitus were enrolled in this study. The patients in the study were divided into the following three groups according to their ages: group 1 (40-50 years), group 2 (51-60 years), and group 3 (>60 years). Three consecutive injections at intervals of 1 month were applied to all diabetic patients. The efficacy of the bevacizumab treatment on macular edema according to age groups were assessed by optical coherence tomography by comparing the central foveal thickness and by mean visual acuity changes after initial and three loading dose injections. Results: After three consecutive bevacizumab injection, the mean reduction of central foveal thickness in groups 1, 2, and 3 were - 244.1±103.4, -202.7±98.9 and -194.7±101.6 μm, and mean improvement of visual acuity in groups 1, 2, and 3 were 6.9±0.8, 5.4±0.5, and 5.2±0.6 ETDRS letters respectively. The improvement of visual acuity and reduction of central foveal thickness was significantly different in each group (p<0.001 in all groups, Paired-samples t-test). The changes of central foveal thickness and visual acuity was significantly different in group 1 from other groups (p=0.024 and p=0.032 respectively, Analysis of covariance- ANCOVA). Additionally, ages of patients were correlated with the mean reduction of central foveal thickness and mean improvement of visual acuity for the whole study group (r=-0.290, p=0.036 for central foveal thickness, r=-0.610, p=0.019 for visual acuity, Pearson correlation). Conclusion: In this study, it was observed that the efficacy of bevacizumab treatment was found to be more effective in younger patients in treatment-naive diabetic macular edema patients.