İnfantil Nistagmusun Demografik Özellikleri ve Etyolojik Faktörler

Özet

Amaç: Kliniğimizde şaşılık biriminde takip edilen nistagmuslu hastaların kliniğini, sebeplerini ve demografik özelliklerini sunmak. Gereç ve Yöntem: Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi şaşılık biriminde takip edilen 24 nistagmus olgusunun dosyaları retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, görme keskinliği, refraksiyon, prematür doğum hikayesi, nistagmus tipi, eşlik eden kayma ve/veya oküler/sistemikrahatsızlıklar kaydedildi.Bulgular: Nistagmus erkeklerde daha sık görüldü. Çoğunlukla horizontal, daha az sıklıkta vertikal ve torsiyonel nistagmus izlendi. En iyigörme keskinliği ışık hissi ile 0,4 arasında değişmekteydi. %29 olgu idyopatik olup, %71'inde oküler veya santral sinir sistemi sorunları eşliketmekte idi. Sonuç: Nistagmus görme keskinliğini belirgin ölçüde azaltan bir durumdur. Olguların büyük kısmında eşlik eden oküler veya sistemik hastalıklar nedeniyle ayrıntılı muayene, nörolojik değerlendirme ve gerektiğinde görüntüleme yapılmalıdır

Abstract

To present the clinical features, etiology and demographic factors of nystagmus patients followed in our strabismus clinic. Material and Method: The charts of 24 nystagmus cases followed at Samsun Ondokuz Mayis University strabismus clinic were retrospectively reviewed. Age, gender, visual acuity, refraction, history of premature birth, type of nystagmus, accompanying deviation and/or ocular/systemic diseases were recorded. Results: Nystagmus was more frequent in males. Mainly horizontal and less frequently vertical and torsional nystagmus was observed. Best corrected visual acuity ranged from light perception to 4/10. Twenty nine percent of the patients were idiopathic, and 71% had accompanying ocular or central nervous system pathologies. Conclusion: Nystagmus decreases visual acuity significantly. Detailed examination, neural system evaluation and imaging when needed should be performed because majority of patients goes with ocular or systemic diseases.