Parkinson Hastalarında Oküler Yüzey ve Korneal Parametrelerin Değerlendirilmesi

Assessment of Ocular Surface and Corneal Parameters in Patients with Parkinson’s Disease

Özet

Amaç: Bu çalışmamızda Parkinson hastalarında göz kırpma sıklığı, gözyaşı kırılma zamanı, Schirmer testi ve kornea kalınlık değerlerini saptamayı, ayrıca bunların hastalık süresi ve şiddeti ile olan ilişkisini değerlendirilmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 35 Parkinson hastasının 35 gözü çalışma grubu olarak, 35 sağlıklı gönüllünün 35 gözü ise kontrol grubu olarak dahil edildi. Parkinson hastalarında Hoehn Yahr klinik evrelemesine göre hastalık şiddeti değerlendirildi. Çalışma kapsamındaki tüm hastalara detaylı göz muayenesi yapıldıktan sonra Pentacam Scheimpflug kamera ile kornea kalınlıkları belirlendi. Her iki grup göz kırpma sıklığı, Schirmer testi ve gözyaşı kırılma zamanı değerleri açısından incelendi. Bulgular: Hastalar ortalama 6,02±3,26 (1-13) yıl Parkinson tanısı ile takip edilmekte iken ortalama Hoehn Yahr skoru 2,02±0,99 idi. Ortalama göz kırpma sıklığı, gözyaşı kırılma zamanı ve Schirmer testi değerleri hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük saptandı (hepsi için p<0,01). Hasta ve sağlıklı grup santral kornea kalınlıkları ve en ince kornea kalınlıkları açısından karşılaştırıldığında kornea kalınlıklarının hasta grubunda anlamlı olarak daha düşük olduğu görüldü (hepsi için p<0,01). Hoehn Yahr skoru ile santral kornea kalınlıkları ve en ince kornea kalınlıkları arasında anlamlı negatif korelasyon izlendi (hepsi için p<0,05). Göz kırpma sıklığı, Schirmer testi ve gözyaşı kırılma zamanı ile kornea kalınlıkları (santral kornea kalınlıkları ve en ince kornea kalınlıkları) arasında ise pozitif korelasyon izlendi (hepsi için p<0,01). Sonuç: Bu çalışma, Parkinson hastalarında göz kırpma sıklığında azalma ve gözyaşı fonksiyon bozukluğu olabileceğini ve bunun sonucu olarak da Parkinson hastalarının sağlıklı deneklerden daha ince kornealara sahip olabileceklerini göstermiştir.

Abstract

Objective: In this study, we aimed to determine blink rate, tear break up time, Schirmer test and corneal thickness values in Parkinson's disease and to evaluate their relationship with disease duration and severity. Material and Method: Thirty-five eyes of 35 patients with Parkinson’s disease and 35 eyes of 35 healthy volunteers were enrolled in the study. Disease severity was evaluated according to Hoehn Yahr staging of Parkinson’s disease. After detailed eye examination, corneal thickness was determined using Pentacam Scheimpflug camera. Both groups were examined for blink rates, Schirmer test and break up time values. Results: The mean follow-up was 6.02 ± 3.26 years (1-13) and the mean Hoehn Yahr score was 2.02 ± 0.99. Blink rates, break up time and Schirmer test values were significantly lower in the patient group compared to the control group (p<0.01 for all). When compared the groups in terms of central corneal thickness and thinnest corneal thickness, corneal thickness was significantly lower in the patient group (p<0.01 for all). There was a significant negative correlation between Hoehn Yahr score and central corneal thickness, thinnest corneal thickness (p<0.05 for all). There was a positive correlation between blink rates, Schirmer test, break up time and central corneal thickness, thinnest corneal thickness (p<0.01 for all). Conclusion: In conclusion, this study showed that Parkinson’s patients may have decreased blink rates and tear dysfunction and as a result Parkinson’s patients may have thinner corneas than healthy subjects.