Şaşılığa Bağlı Ambliyopide Kapama Tedavisinin Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Şaşılığa bağlı ambliyopi nedeniyle kapama tedavisi uygulanmış olgularda tedavinin etkinliğini, görme keskinliğinde artış, binoküler görmede değişiklik, görsel uyarılmış potansiyel ve kontrast duyarlılık testleri ile değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Şaşılığa bağlı ambliyopisi olan 6-11 yaşları arasında 41 olgu çalışmaya dahil edildi. Kapama tedavisinin etkinliğini değerlendirebilmek için yapılacak tüm testlere uyum gösterebilecek olgular tercih edildi. Bulgular: Ambliyopi gözlerde görme keskinliğindeki artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Kapama tedavisi sonrası binoküler gören olgu sayısında değişme olmadı. Kontrast duyarlılık artışı tespit edildi. Olguların pattern görsel uyarılmış potansiyel tetkikinde latans ve amplitüd değerlerinin tedavi öncesi ile sonrası olarak karşılaştırılmasında ambliyopik gözlerin latans değerlerinde kısalma, amplitüd değerlerinde ise artış bulundu. Bu değişimler istatistiksel olarak anlamlı idi (p<0,05). Sonuç: Şaşılığa bağlı ambliyopide kapama tedavisinin etkinliği subjektif bir yöntem olan görme keskinliğindeki artmanın yanı sıra, görsel fonksiyonları, objektif olarak değerlendirmemize olanak veren ve takiplerde yararlanabileceğimiz görsel uyarılmış potansiyel ve kontrast duyarlılık testleri ile de değerlendirilmelidir.

Abstract

Objective: To evaluate the effectiveness of occlusion therapy in patients with amblyopia due to strabismus, by increase in visual acuity, change in binocular vision, visual evoked response and contrast sensitivity tests. Material and Method: Forty-one patients aged between 6 and 11 years with amblyopia due to strabismus were included in the study. In order to evaluate the efficacy of the occlusion treatment, patients who could comply with all tests were preferred. Results: The increase in visual acuity in eyes with amblyopia were statistically significant (p <0.05). There were no changes in the number of cases seen in binocular vision after the occlusion treatment. Contrast sensitivity increase in eyes with amblyopia were detected. In visual evoked response evaluation, the latency decreased and the amplitude increased in amblyopic eyes after the treatment. These changes were statistically significant (p<0.05). Conclusion: The effectiveness of occlusion therapy in strabismic ambliyopia should be evaluated by, not only the visual acuity measurement, but also with visual evoked response and contrast sensitivity tests which provide objective evaluation and are useful in followup examinations.