On Sekizinci Yüzyıl Osmanlı Vekayinamelerinde İstanbul Yangınları

Özet

Vekayinameler, on sekizinci yüzyıldan itibaren Osmanlı İmparatorluğu’nda devlet tarafından atanan vekayinüvislerin “Resmi Tarih” anlayışı ile yazdıkları eserlerdir. Tarihçiler için birinci elden kaynak kategorisinde olan bu eserler, geçmiş yaşantılarla ilgili siyasal, sosyal, ekonomik, coğrafi ve kültürel bilgilere ulaşılmasına kaynaklık etmektedir. Eserler, şehir tarihçiliği çalışmaları için de önemli veriler içermektedir. Osmanlı payitahtı İstanbul, devlet tarafından atanan tarihçilerin ilgi merkezi olduğundan buradaki gelişmeler dikkatle izlenir ve eserlere kaydedilirdi. Bu nedenle, İstanbul çalışmalarında da vekayinüvis tarihleri ana kaynak değerine sahiptir. Çalışmanın amacı, on sekizinci yüzyılda göreve gelen vekayinüvislerin eserlerinde yer alan İstanbul yangınlarının incelenmesi ve olayların hangi yönlerinin ele alındığına dair çıkarımların yapılmasıdır.

Abstract

Chronicles are works written by officially appointed annalists with the understanding of “Official History” in Ottoman Empire since the eighteenth century. As primary sources for historians, these works provide access to information about past experiences in political, social, economic, geographical and cultural fields. The works also contain important data for urban historiography studies. Since Ottoman capital city İstanbul was the center of attention of historians appointed by the state, the developmants there were carefully monitored and recorded. For this reason, the dates on the chronicles has the main source value for İstanbul studies. Within this context, the aim of the study is to examine the fires written in the works of annalists appointed in the eighteenth century and deduce which sides of İstanbul fires were handled.