Psychometric Properties of the Turkish Version of the Posttraumatic Cognitions Inventory (PTCI) in a Non-Clinical Sample

Travma Sonrası Bilişler Envanterinin (TSBE) Türkçe Formunun Klinik Olmayan Örneklemde Psikometrik Özellikleri

Özet

Amaç: Travma sonrası stres bozukluğuna ilişkin bilişsel yaklaşımlar gün geçtikçe daha fazla kabul görmektedir. Travma sonrası stresle ilişkili olumsuz bilişlerin değerlendirilmesinde kullanılan umut vadeden bir öz değerlendirme ölçeğidir. Yöntem: Bu çalışmada Travma Sonrası Bilişler Envanterinin psikometrik özellikleri 653 klinik olmayan Türk üniversite öğrencisinde değerlendirilmiştir. Örneklem içinde 185 katılımcı geçmişte çeşitli travmatik yaşantıları olduğunu belirtmiştir. Bulgular: Doğrulayıcı faktör analizinde orijinal üç faktörlü yapının hiçbir maddeyi çıkarmadan geçerli olduğu bulunmuştur. Ölçeğin toplam ve alt ölçek puanlarıyla depresyon, anksiyete ve disosiyatif belirtiler arasında yüksek ilişkiler elde edilmiştir. Kendini Suçlama alt ölçeğinin ayırt edici geçerliğinin travma tipine göre değiştiği görülmüştür. Ölçme aracının toplam ve alt ölçekleri için iç tutarlılıklar yüksek ve Kendini Suçlama alt ölçeği dışında alt ölçekler ve toplam puanlar için yeterli kararlılık düzeyleri elde edilmiştir. Kendini suçlama alt ölçeği için tekrarlı ölçümler için hesaplana korelasyon düzeyi çok düşük çıkmıştır. Sonuç: Kişiler arası travmatik yaşantılar bildiren katılımcılar dışında Kendini Suçlama alt ölçeği yeterli düzeyde performans gösterememiştir. Travma Sonrası Bilişler Envanterinin genel olarak klinik olmayan Türk örnekleminde yeterli düzeyde geçerlik ve güvenilirliğe sahip olduğu söylenebilir. (Nöropsikiyatri Arşivi, 2013; 50: 147-153)

Abstract

Background: Cognitive theories of posttraumatic stress disorder have increasingly been recognised. The Posttraumatic Cognitions Inventory is a promising self-report nstrument to assess negative cognitions associated with posttraumatic distress. Method: In this study, we examined the psychometric properties of the Posttraumatic Cognitions Inventory in 653 non-clinical Turkish college students. 185 participants reported having experienced various types of trauma. Results: Confirmatory factor analyses replicated the original three-factor structure without excluding any items. Total and subscale scores of the instrument revealed strong connections with severity of depression, anxiety, and dissociative symptoms. Concurrent validity of the Self-Blame subscale was specific to subtype of trauma. The total and the subscales of the instrument had high internal consistency and adequate temporal stability over a two-week interval with an exception of the Self-Blame subscale. The correlation coefficient between the two applications was extremely low for the subscale. Conclusion: We assume that the Self-Blame subscale fails to perform well among individuals who had experienced an aversive event other than interpersonal trauma. The PTCI revealed adequate reliability and validity in a non- clinical Turkish sample. ( Arc hives of Neuropsychiatry, 2013; 50: 147-153)