Maksillofasiyal cerrahide kritik boyut defekti kavramı

Özet

Uzun kemiklerde ve kraniofasiyal komplekste, kemik rejenerasyonunu arttırdığı öne sürülen farklı greft materyallerinin etkilerini değerlendirmek için çeşitli deneysel yaklaşımlar kullanılmasına rağmen araştırmacılar arasında uygun hayvan modelinin seçilmesi konusunda tam bir fikir birliği yoktur. Hayvanlarda oluşturulan yara modellerinden elde edilen deneysel sonuçları karşılaştırmak son derece güçtür. Ayrıca tamirin miktarı ve oram, aynı tür hayvanlar arasında da büyük oranda değişmektedir. Kritik boyut def ekti, bir hayvan türü ve o hayvan türündeki ilgili kemikte, hayvanın hayatı boyunca spontan olarak iyileşemeyecek en küçük intraosseöz yara olarak tanımlanmaktadır. Hayvan modelleri kullanarak kontrol gruplarının standart hale getirildiği kritik boyut def ekti konsepti, yeni bir greft materyali veya maksillofasiyal bölgede kullanılan kemik greft materyallerinin etkinliğinin, insanlarda kullanılmaya başlamadan önce değerlendirilmesi için uygun bir modeldir. Bu makalede kemik greft materyallerinin en sık test edildiği bölge olan kalvaiya ve onkolojik cerrahide en fazla rezeke edilen fasiyal kemik olan mandibuladaki kritik boyut defekt çalışmaları gözden geçirilmiştir.

Abstract

Although different experimental approaches have been used to test the capacity of distinct graft materials claimed to enhance bone regeneration both in long bones and in craniofacial complex, there has been little consistency among investigators in the choice of an appropriate animal model. Experimental results obtained from animal wound models have been exceedingly difficult to compare. Furthermore, the rate and amount of repair varies greatly among animals of the same species. A critical size defect may be defined as the smallest size intraosseous wound in a particular bone and species of animal that will not heal spontaneously during the lifetime of the animal. The concept of critical size defects which is standardized set of controls using animal models is a suitable model for evaluating a new graft material or maxillofacial bone graft materials before human use studies" are contemplated. In this article critical size defect studies, in calvaria which has been a frequent site for the testing of bone repair materials and in mandible which is the most frequently resected facial bone in oncologic surgery are reviewed.