The Relationship Between Serum Uric Acid Levels and Clinical Features in Essential Tremor

R. Gökçen GÖZÜBATIK ÇELİK,Ayhan KÖKSAL,Buket ŞAHİN,Aysu ŞEN,Nazan KARAGÖZ SAKALL,Mecbure NALBANTOĞLU

Özet

Introduction: In this study, we aimed to investigate the effect of uric acid on the disease, its severity and progression in ET patients with partially co-clinical features with Parkinson’s disease (PD). Methods: Serum UA levels of 87 consecutive ET patients were measured and were matched according to age and sex with 87 healthy controls. Fahn-Tolosa-Marin scale was used for the severity of tremor. Sociodemographic characteristics, type of ET, duration of disease, and treatment modalities were evaluated. Results: The mean uric acid level was calculated as 4.986±2.1458 mg/dL and 6.004±1.523 mg/dL in the patient and control groups, respectively (p≤0.005). The blood UA level of patients with sporadic (n: 61) ET was found to be lower than the familial ET (n: 26) (p≤0.005). The tremor severity of the family ET patients was lower than the sporadic ET. (n: 61) (p≤0.005). The mean blood UA level (4.429±1.216 mg/dL) in the patients with high total tremor severity scores (n: 48) was found lower than in the patients with low total tremor severity scores (n: 39) (5.673±2.106 mg/dL) (P=0.000). The serum UA level was significantly lower in the patients whose disease duration longer than 5 years than in patients whose duration of the disease was shorter than 5 years. 5.732±1.240 for ≥5 years; 6.438±0.286≤5 years) (P=0.001). Conclusion: We hypothesize that as a result of high antioxidant properties of high serum uric acid levels, it is a biomarker that can show disease risk and progression in patients with ET as well as PD.

Abstract

Amaç: Çalışmada, Parkinson hastalığı (PD) ile klinik özellikleri kısmen benzer olan esansiyel tremor (ET) hastalarında ürik asidin hastalığın şiddeti ve progresyonu üzerindeki etkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Seksen yedi ET hastası ve yaş/cinsiyet açısından benzer özellik gösteren 87 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edildi. Serum ürik asit (UA) düzeyleri değerlendirildi. Tremor şiddeti için Fahn-Tolosa-Marin ölçeği kullanıldı. Sosyodemografik özellikler, ET tipi, hastalık süresi ve tedavi yöntemleri ile serum UA düzeyleri arasında ilişki varlığı açısından hastalar değerlendirildi. Bulgular: Ortalama ürik asit düzeyi, hasta ve kontrol grubunda sırasıyla 4,986±2,1458 mg/dL ve 6,004±1,523 mg/dL olarak hesaplandı (p≤0,005). Sporadik (n: 61) ET’li hastaların kan ürik asitdüzeyinin ailesel ET’den (n: 26) düşük olduğu izlendi (p≤0,005). Sporadik ET’de tremor şiddeti Familyal ET’e göre daha yüksekti. (p≤0,005). Toplam tremor şiddeti skoru yüksek olanlarda (n: 48) ortalama kan ürik asit düzeyi (4,429±1,216 mg/dL), toplam tremor şiddeti skoru düşük olanlara göre daha düşük bulundu (n: 39) (5,673±2,106 mg/dL) (P=0,000). Serum ürik asit düzeyi, hastalık süresi 5 yıldan uzun olan hastalarda, hastalık süresi 5 yıldan kısa olanlara göre anlamlı derecede düşüktü.[5 yıl boyunca 5,732±1,240; 6,438±0,286≤5 yıl)] (P=0,001). Sonuç: Bulgular, serum ürik asit düzeyinin antioksidan özelliği nedeniyle ET olgularında hastalık riski ve progresyonu öngörme açısından bir biyobelirteç olacağı hipotezini desteklemektedir