Dergiler / ODTÜ Gelişme Dergisi / 2008 / Cilt: 35 - Sayı: 2

Örgütsel Alt Kültürler ve Kaynakları: Bir Sanayi Firmasında Görgül Bir Araştırma

Organizational Subcultures and Their Sources: An Empirical Research Study in a Manufacturing Firm

Sayfa
277–304
DOI
—

Özet

Bu çalışmada, örgütlerin homojen değer ve anlayışlar yanında farklı kültürleri de içinde barındırdığı görüşünden hareketle, Türkiye’de faaliyette bulunan bir firmada ne tür alt kültürlerin hangi kaynaklara bağlı olarak ortaya çıktığı araştırılmaktadır. Bunun için, büyük bir sanayi firmasının beyaz yakalı personeli üzerinde anket yöntemi kullanılarak elde edilen verilerden yararlanılmıştır. Yedi kültürel boyut üzerinde yapılan kümeleme analizi sonucunda güç kültürü ve profesyonel kültür şeklinde ifade edilebilecek iki alt kültürün varlığı tespit edilmiştir. Bu alt kültürlerin kaynaklarını anlamak için örgüt üyelerinin alt kültürlere göre dağılımına bakıldığında, farklılığın büyük ölçüde yönetici ya da teknik/uzman personel ayırımı ile örgüt içinde iş esasına göre bölümlendirmeden kaynaklandığı görülmektedir. Ayrıca, Türkiye’de iş ile ilgili değer ve anlayışlara ilişkin toplumsal düzeydeki kültürel farklılaşmanın da araştırma yapılan firmadaki alt kültürlerin oluşumunda etkili olabileceği yönünde işaretler bulunmaktadır. Araştırma sonuçlarının örgütsel alt kültür ve Türkiye ortamı yazını açısından katkısı ve önemi tartışılmaktadır.

Abstract

Following the view that organizations have different subcultures as well as consistently shared values and understandings, we examined the existence of subcultures and their sources in a firm operating in Turkey. The data used for the research was collected from the white-collar employees of a large manufacturing company. The cluster analysis on seven cultural dimensions brought out two subcultures, which could be called as power culture and professional culture. When we looked at the distribution of organizational members to these subcultures to understand their sources, we found that the differences mostly lie in the distinctions between administrative staff and technical staff/specialist as well as in different business-based departments. Besides, there is also indication that organizational subcultures within the company studied are likely to be associated with the societal-level cultural differentiation in Turkey. Implications of the research results for the literature on organizational subcultures and Turkish context are also discussed.