Kurumsal mantıklar, örgüt altyapısı ve örgütsel alanlarda değişim: Türkiye'de işçi sendikalarının tarihsel gelişimi, 1947-1980

Institutional logics, organizational infrastructure, and change in organizational fields: Historical development of Turkish labor unions, 1947-1980

Özet

Bu çalışmada, bir örgütsel alana egemen kurumsal mantık karşısında yeni bir kurumsal mantığın nasıl yer edinebileceği ele alınmaktadır. İncelemede, sosyo-politik çevredeki değişim bir örgütsel alanda yeni bir mantığı benimsenebilir hale getirdiğinde, mevcut mantık çerçevesinde kurulmuş örgütlerin istemeyerek de olsa yeni mantık altında örgüt kurulmalarına vesile olabilecekleri, bu yolla da, yeni mantığın tutunmasına katkıda bulunabilecekleri ileri sürülmektedir. İstanbul ve Ankara'da işçi sendikası kurulmalarına dair görgül analizlerimiz yeni mantık altındaki sendika kurulmalarının mevcut mantıklar çerçevesinde kurulmuş sendikaların daha çok olduğu yerel iş kollarında daha yüksek oranda olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmada, örgüt altyapısı kavramının örgütsel alanlarda değişimin içsel belirleyicileri ile ilgili yazına katkıları tartışılmaktadır

Abstract

In this paper, we address endogenous sources of change within organizational fields. Our empirical context is Turkish unionism between 1947 and 1980. We examine how preexisting labor union cohorts constituted an organizational infrastructure that shaped development of new ones under emergent institutional logics. Findings reveal that founding rate of labor unions under a new logic was higher in local industries with a higher number of labor unions established under preexisting logics. For one cohort, founding rate was also lower in local industries where unions established under preexisting logics were older.