Time poverty and the poverty of economics

Özet

Bu makalede, sıkça göz ardı edilen veya yoksulluk ve eşitsizlikle ilgili tartışmalarda daha az önem verilen, yoksunluğun özel bir yönü olan zaman yoksulluğu üzerinde duracağım. Yoksulluğun bu boyutunu göz ardı etmenin ilintili ve muhtemelen daha asli bir eksiklikten kaynaklandığını iddia edeceğim. Bu eksiklik, bizim ampirik veri toplama şeklimizin, politikalarımızın ve programlarımızın temelini oluşturan, iş tanımının neyi kapsadığının yetersiz kavramsallaştırılmasının sonucudur. Bunun, görünen ve görünmeyen işlerde cinsiyet farklılıklarıyla, çalışanların sağlığı ve üretkenlikleriyle ilgili birçok olumsuz sonucu vardır. Zaman yoksunluğu gibi önemli bir sorunu göz ardı etmek yanlış poitika formülasyonlarına yol açmaktadır, hatta bu durum bu politikalardan faydalanması beklenenlerin refahını azaltabilir.

Abstract

In this paper I take up one particular aspect of deprivation that is often ignored or given less significance in discussions relating to poverty and inequality: that of time poverty. I will argue that ignoring this important dimension of poverty results from a related and possibly more substantive deficiency: the inadequate conception of what constitutes work that underlies much of our empirical data collection and our policies and programmes. This in turn has many adverse implications in terms of gender differences in recognised and unrecognised work as well as the health and productivity of the workers themselves. Ignoring this critical issue of time poverty generates misconceived policy formulation that can even worsen the well-being of those that the policies are intended to benefit.