Temporomandibular Eklem Artrosentezinin Etkinliğinin Klinik ve Radyolojik Bulgularla Değerlendirilmesi

Evaluation Of The Efficacy Of Temporomandibular Joint Arthrocentesis With Clinical And Radiological Findings

Özet

Amaç: Artrosentez temporomandibuler eklem bozuklukları tedavisinde önemli bir basamak tedavidir. Ekllem boşluğundan inflamatuvar mediatörlerin uzaklaştırılması esasına dayanan bu yöntemin etkinliğinin belirlenmesi önemlidir. Gereç ve Yöntem: Temporomandibuler eklem şikayetleri ile başvuran 77 hastaya 2011-2015 yılları arasında artrosentez uygulandı. Çift iğneli yöntemle her bir ekleme yaklaşık 300 mL %5’lik ringer laktat solüsyonu ile lavaj yapıldı. Hastaların tamamında ağrı düzeyinin belirlenmesi için Visual Analogue Scale, fonksiyon için interinsizal mesafe açıklığı ölçümleri yapıldı. Eklem disk patolojilerini belirlemek içinse Magnetik rezonans görüntüleme yapıldı. İşlem sonrası 3. ayda aynı parametreler kullanılarak hasta verileri toplandı ve öceki değerlerle karşılaştırıldı. Bulgular: Tüm hastalarda işlem sonrasında Visual Analogue Scale, değerlerinde azalma olduğu, 1 hastada dışında tüm hastaların eklem fonksiyonlarında iyileşme olduğu gözlendi. MR görüntülerinde ise disk pozisyonunda anlamlı bir değişikliğin olmadığı gözlendi. Sonuç: Bu çalışmada geniş bir hasta serisinde uygulanan artrosentezin etkinliği sayısal verilerle ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Temporomandibuler eklem artrosentezi ek ekipman istemeyen ve kolay uygulanabilen komplikasyonu az bir yöntemdir. temporomandibuler eklem bozukluklarında ağrının azaltılması ve fonksiyonun geri dönüşümünde etkin, minimal invaziv bir yöntemdir.

Abstract

Objective: Arthrocentesis is an important step therapy in the treatment of temporomandibular joint disorders. It is important to determine the efficacy of this method based on the principle of removing inflammatory mediators from the joint space. Material and Methods: Arthrocentesis was performed in 77 patients who had TME complaints between 2011-2015. Each joint was lavaged with approximately 300 ml of ringer lactate by the double-needle method. All patients were evaluated with VAS (Visual analogue scale) for pain; with interinsisional distance measurement for function and MR (magnetic resonance) imaging for disc pathologies. Patient data were collected and evaluated at 3 months after the procedure using the same parameters. Results: In all patients, there was a decrease in the amount of VAS after the procedure, and all the patients except one patient showed improvement in joint functions. No significant change was observed about disk position in MR images . Conclusion: In this study, we tried to reveal the efficacy of arthrocentesis that we applied in a large series of patients with numeric datas. TME arthrocentesis is a less complicated procedure that does not require additional equipment and is easy to perform. It is a minimally invasive method that is effective in reducing pain of TMD and restoring function.