TÜRKİYE’DE YABANCILARIN ÇALIŞMA İZİNLERİ: SURİYELİLER ÖRNEĞİ

Özet

Bu çalışmanın amacı, 2011 yılında başlayan ve 2018 itibariyle halen devam eden iç savaş nedeniyle, yaşadıkları toprakları zorunlu olarak terk eden ve kitleler halinde Türkiye’ye sığınan geçici koruma statüsündeki Suriyeliler özelinde yabancıların çalışma izinlerini incelemektir. Bu kapsamda çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada Suriyelilere statülerinin belirlenmesinde olduğu gibi, çalışma izinlerinin de gecikmeli olarak verildiği hatta bir hak olarak değil de bir hizmet olarak verilmesinin esasen yerinde olmadığı ve Suriyelilerin işgücü piyasalarına kazandırılmasının önündeki diğer engellerin kaldırılmasına yönelik düzenlemelerin yapılması gerektiği ileri sürülmektedir. Ayrıca geçici koruma altındaki Suriyelilerin işgücü olarak yol açacağı dezavantajlarının yanı sıra hem nitelikli iş gücü açığının hem yerel halkın istemediği işlerdeki işgücü açığının kapatılması gibi pek çok alanda avantajlarının da olduğu vurgulanmıştır.

Abstract

The aim of this study is to investigate the work permits in terms of Syrians who are forced to leave their homes in massive groups to Turkey on temporary protection status because of the civil war that erupted in 2011 and still ongoing by 2018. In this context descriptive research method is used. In the study, it is asserted that it is not right to delay work permits for Syrians as it is done on determining their status, it is even not right to grant work permits to Syrians as a service rather than a right. It is also asserted in this study that making legal arrangements to abolish the other barriers is a must for introducing Syrians to the labor market. In addition to the disadvantages that Syrians under temporary protection will cause, there are also advantages such as providing a qualified labor force and narrowing the labor force deficit for jobs that are not wanted by the locals.