Dergiler / Optimal Tıp Derg. / 2002 / Cilt: 15 - Sayı: 4
Homosistein, lipoprotein (a) ve fibrinojen düzeylerinin perkütan transluminal koroner anjioplasti sonrası restenoz gelişimindeki klinik önemi
- Dergi
- Optimal Tıp Derg.
- Sayfa
- 104–111
- DOI
- —
Özet
Günümüzde en önemli mortalité nedenlerinden birisi olan koroner arter hastalığının dünyaca kabul görmüş tedavi şekli Perkutan Transluminal Koroner Anjioplastidir (PTKA). Başarılı PTKA sonrası restenoz gelişimi mekanizmasını ortaya koymak için pek çok risk faktörü araştırılmaktadır. Bu risk faktörlerinden bazıları, ki bu risk faktörlerinin koroner arter hastalığı için de risk faktörü olduğu bildirilmiştir, homosistein (Hey), lipoprotein (a) (Lp(a)) ve fibrinojendir. Biz bu çalışmada PTKA sonrası koroner arter restenozu gelişen hastalarda Hey, vitamin B12, folik asit, Lp(a) ve fibrinogen düzeylerinin önemini belirlemeyi ve bu parametreler arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmamızda başarılı PTKA sonrası restenoz gelişen 30 hastada ve restenoz gelişmeyen 37 hastada, Floresans Polarizasyon İmmunoassay (FPlA) yöntemi ile tHcy düzeylerini, Mikro Elisa yöntemi ile Lp(a) düzeylerini, florometrik yöntemle fibrinojen düzeylerini, Mikropartikül Enzim İmmunoassay (MElA) yöntemi ile vitamin B12 düzeylerini, iyon yakalama teknolojisi ile folat düzeylerini ölçtük. Total Hey düzeyleri restenoz gelişen grupta 17,32±12 jj,mol/L olarak, restenoz gelişmeyen grupta ise 17,32±10,43 ßmol/L olarak ölçüldü. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p=0,734). Restenoz gelişen grupta Lp(a) düzeyleri 482,57± 467,97 mg/dL olarak ve restenoz gelişmeyen grupta Lp(a) düzeyleri 322,89±388,6 mg/dL olarak ölçüldü. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p=0,065). Fibrinojen düzeyleri restenoz gelişen grupta 3,02±1,212 g/L olarak, restenoz gelişmeyen grupta ise 2,81±1,19 g/L olarak ölçüldü. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p=0,596). Vitamin B12 düzeyleri restenoz gelişen grupta 242,7±82,54 pg/mL olarak, restenoz gelişmeyen grupta ise 272,3±114,03 pg/mL olarak ölçüldü, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p~0,354). Folat düzeyleri restenoz gelişen grupta 5,5±2,48 ng/dL olarak, restenoz gelişmeyen grupta ise 5,64±2,58 ng/dL olarak ölçüldü. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p=0,733). Restenoz gelişen grupta Lp(a)-tHcy ve Lp(a)-fibrinojen düzeyleri arasında istatistiksel olarak ilişki saptanamadı (sırasıyla r= - 0,222, p= 0,239 ve r= - 0,107, p= 0,574). Aynı şekilde restenoz gelişmeyen grupta da Lp(a)-tHcy ve Lp(a)-fıbrinojen düzeyleri arasında istatistiksel olarak ilişki saptanamadı (sırasıyla r= - 0,084, p=0,619 ve r= 0,156, p-0,358). Total Hcy-ßbrinojen arasında restenoz gelişmeyen grupta istatistiksel olarak bir ilişki saptanamazken (r=- 0,052, p=0,759) restenoz gelişen grupta tHcy-fıbrinojen düzeyleri arasında istatistiksel olarak ilişki saptanmıştır (r= 0,526, p=0,003). Vitamin B12 ve folik asit düzeyleri patolojik olan bireyler çalışma dışı bırakıldığında, tHcy düzeyleri restenoz gelişen grupta 14,41 ± 2,30 fMnol/L olarak, restenoz gelişmeyen grupta ise 14,93 ± 5,PJ ^imol/L olarak ölçüldü. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanamadı (p=0,687). Yaptığımız bu çalışmada, homosistein, lipoprotein (a) ve fibrinojen düzeylerinin başarılı PTKA sonrası restenoz gelişiminde etkisi olmadığı, vitamin B12 ve folik asit düzeylerinin homosisteinin restenoz üzerindeki etkisini değiştirmediği, başarılı PTKA sonrası restenoz gelişen grupta homosistein-fıbrinojen ilişkisinin anlamlı olduğu, sigara içiminin homosistein, lipoprotein (a) ve fibrinojen düzeyleri üzerine etkisi olmadığı ve homosistein düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre farklılık göstermediği sonucuna varıldı.
Abstract
Coronary artery disease is one of the most important mortality reason, its therapy which has gained world wide acceptance is Percutaneus Transluminary Coronary Angioplasty (PTCA). There are many risk factors under research to determine the mechanism ofrestenosis after successful PTCA. Some of these new factors are homocysteine (Hey), Lipoprotein (a) (Lp(a)) and fibrinogen, which are also risk factors for developing coronary artery disease. In this study, we aimed to determine the importance of Hey, Lp(a), fibrinogen, vitamin B12 andfolate levels in patients with coronary artery restenosis after successful PTCA and to evaluate the relationship between these parameters. In this study, we determined total Hey (tHcy) levels by Fluorescent Polarization Immunoassay (FPIA), Lp(a) levels by Micro Elisa, fibrinogen levels by fl.ourom.etry, vitamin B12 levels by Microparticule Enzim Immunoassay andfolate levels by ion capture tecnology of 30 patients who had restenosis after successful PTCA and 37 patients of who had no restenosis after successful PTCA. Total Hey levels were measured as 17,32±12 pmol/L in restenosis group and 17,32±10,43 ßmol/L in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p=0,734). Lp(a) levels were measured as 482,57±467,97 mg/dL in restenosis group and 322,89±388,6 ing/dL in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p=0,065). Fibrinogen levels were measured as 3,02±1,212 g/L in restenosis group and 2,81± 1,19 g/L in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p=0,596). Vitamin B12 levels were measured as 242,7 ±82,54 pg/mL in restenosis group and 272,3±114,03 pg/mL in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p=0,354). Folate levels were measured as 5,5±2,48 ng/dL in restenosis group and 5,64+2,58 ng/dL in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p=0,733). We could not find statistical relationship between Lp(a)-tHcy and Lp(a)-fibrinogen levels in restenosis group (r= - 0,222, p= 0,239 ve r= - 0,107, p= 0,574, respectively). Again, we could not find statistical relationship between Lp(a)~tHcy and Lp(a)-fibrinogen levels in no-restenosis group (r= - 0,084, p=0,619 ve r- 0,156, p=0,358, respectively). Although we could not find statistical relationship between tHcy- fibrinogen levels in restenosis group (r=- 0,052, p=0,759) we found statistical relationship in no-restenosis group (r= 0,526, p=0,003). When we excluded the ones who had pathological vitamin B12 and folate levels, tHcy levels were 14,41 ± 2,30 /Mnol/L in restenosis group and 14,93 ± 5,93 /Mnol/L in no-restenosis group. The difference between restenosis and no-restenosis group values was found statistically nonsignificant (p-0,687). We concluded that; total homocysteine, lipoprotein (a) and fibrinogen levels did not have an effect in developing restenosis after successful PTCA, vitamin B12 andfolate levels did not chance the effect of homocysteine in restenosis, homocysteine-fibrinogen relationship was statistically significant in restenosis after successful PTCA, smoking did not effect the levels of total homocysteine, lipoprotein (a) and fibrinogen and tHcy levels did not change with age and sexual differences.