Dergiler / Orta Asya ve Kafkasya Araştırmaları / 2015 / Cilt: 9 - Sayı: 19

CRIMEAN CRISIS 2014: DOMESTIC IMPLICATIONS

2014 KIRIM KRİZİ: İÇ NEDENLER

Viktoriia DEMYDOVA

Sayfa
49–78
DOI
—

Özet

Bu makale Ukrayna’nın iç politikaları açısından 2014 yılında yaşanan Kırım krizinin etkilerini incelemektedir. Makale Ukrayna içinde yaşanan krize, Rusya’nın askeri müdahalesine rağmen, esasında Ukrayna yönetiminin sebep olduğu tezini savunmaktadır. Ukrayna’nın zayıf kurumları, siyasi aktörlerin resmi usulü takip edememesi, başkanlık makamında kurum-dışı davranışlara oldukça yatkın bir siyasi aktörün bulunuyor olma

Abstract

Viktoriia DEMYDOVA* ABSTRACT This article analyzes the implications of the Crimean crisis of 2014 from the perspective of Ukraine’s domestic policies. It is argued that despite the military intervention of Russia, it was Ukrainian governance that created the preconditions for domestic crisis. The weak political institutions of Ukraine, the inability of political actors to follow formal procedures, the capture of the presidential post by a political actor with a strong propensity for non-institutional behavior, and the low commitment to democratic norms and procedures characterized the political system in Ukraine, and it was therefore unable to solve the political crisis that began in November 2013. The lack of powers of Crimea and the absence of a clear delineation between the powers of the central government and the Autonomous Republic aggravated the situation. Furthermore, inconsistent nationbuilding policies resulted in the absence of a civic nation in Ukraine, instead enhancing the formation of different loyalties within the state’s regions. Finally, the failure to conduct a consistent foreign policy, the neglect of the interests of the half of the country, and mismanagement of the country’s leadership during EuroMaidan made it possible for the Crimean government to use the crisis as grounds for its separation from Ukraine. sı, aynı zamanda da demokratik norm ve usule yönelik düşük bağlılık, yönetimin Kasım 2013’de başlayan siyasi krizi çözemeyen bir yapı haline gelmesine neden olmuştur. Kırım’ın güç konusundaki yetersizliği ve merkezle Özerk Cumhuriyet arasındaki güç da- ğılımının açık biçimde belirlenmemiş olması, durumu ağırlaştımıştır. Ayrıca Ukrayna’da bir sivil toplumun eksikliği neticesinde istikrarsız devlet-kurma politikaları da bölgelerde farklı aidiyetlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Son olarak, istikrarlı bir dış politika izlemedeki başarısızlık ve ülkenin yarısının çıkarlarının ihmal edilmesi, EuroMaidan sırasındaki eylemlerin kötü idare edilmesi, Kırım hükümetinin kriz durumunu kullanarak ayrılmasını mümkün kılmıştır.