Dergiler / Pediatrik Cerrahi Derg. / 2000 / Cilt: 14 - Sayı: 1
Omurga kapanma eksikliklerinde cerrahi girişimler: 16 yıllık deneyim
- Sayfa
- 25–27
- DOI
- —
Özet
Omurga kapanma eksikliği olgularının tanı, tedavi ve izlenmesinde karşılaşılan sorunları irdelemek amacı ile 1982-1998 arasında kliniğimizde tedavi ettiğimiz 692 olgu geriye dönük olarak incelendi. Hastaların %45'i erkek, % 55'i kız olup, yaşları 1 gün-13 ay arasında değişmekte idi. Gebelikteki olası risk faktörleri olarak; akraba evliliği (% 8.5), ilaç kullanımı (% 7.6) ve ailede aynı hastalığın varlığı (% 5.7) belirlendi. 53 gebede doğum öncesi izleme yapıldığı, yalnız 13'ünde tanı konduğu ancak gebeliğin sonlandırılmadığı öğrenildi. Hastaların tümünde aileye gerekli bilgi verildikten sonra açıklık onarıldı, 172 olguya da daha sonra gelişen hidrosefaliye yönelik ventriküloperitoneal şant takıldı. İzlem sürecinde antlı olguların % 23'ünde şant işlev bozukluğu saptandı. Bu olgularda düzeltici girişim olarak ventrikülostomi, şant kapakçığı değişimi, ventriküloatriyal şanta çevirme, distal uç düzeltilmesi ve şant yenileme ameliyatları yapıldı. Hasta grubumuzda ameliyat sonrası erken dönemdeki mortalite 1982-1989 arasında % 7.8 iken, 1990-1998 arasında % 1.4'e geriledi. Uzun süreli izlemleri Nöroloji, Nefroloji ve Ortopedi klinikleri ile ortak yapılan hastaların yalnız 86'sının izlemlerinin düzenli olarak sürdüğü saptandı. İlgili dalların işbirliğine karşın bu hasta grubunda tıbbi sorunlar dışında belirgin sosyal, psikolojik ve ekonomik sorunların da bulunması, özellikle izlemi güçleştirerek tatminkar sonuç alınmasını önlemektedir.
Abstract
The aim of this study was to evaluate the pitfalls in diagnosis, surgical therapy and follow-up of spinal dysraphism in children. Records of 692 pediatric patients with spinal dysraphism treated between 1983 and 1998 at our department were analyzed retrospectively. While 45 % were male and 55 % female, the age range was I days to 13 months. Marriage between relatives (8.5 %), drug administration during pregnancy (7.6 %) and presence of dysraphism in the family (5.7 %) were recorded as probable predisposing prenatal factors. While prenatal screening was performed in 53 pregnancies, only in 13 pregnancies diagnosis was made in the third trimester and none were aborted. Defect repair was performed in all patients after informing the parents for probable outcome of the disease. In 172 patients ventriculoperitoneal shunt was carried out due to hydrocephalus. Shunt dysfunction occurred in 23 % of patients and required a revision procedure; ventriculostomy, valve replacement, ventriculoatrial diversion, revision of the distal end or total shunt replacement being the most common. Mortality was 7.8 % between . 1983-1989 and 1.4 % between 1990-1998. The follow-up program was accomplished by a dedicated group consisting of members of pediatric neurology, nephrology and orthopedics departments. Only 86 of all treated patients attended this program regularly. Despite a multidisciplinary approach and great team effort not only the medical consequences but also common social, psychological and economical problems are factors resulting in an unfavorable outcome in this patient group.