Use of inflammatory cytokines and blood PAPP-A levels as the laboratory evidence of preconditioning in cardiac surgery

Kardiyak cerrahide önkoşullamanın laboratuvar kanıtları olarak olarak inflamatuvar sitokinlerin ve kan PAPP-A düzeylerinin kullanımı

DİDEM ONK,Fatih ÖZÇELİK,ORUÇ ALPER ONK,Murat GÜNAY,Tülin Akarsu AYAZOĞLU,TAHA ABDULKADİR ÇOBAN

Özet

Cardioprotective management has increasingly become a stan- dard of care for preservation of myocardial reserve during car- diac surgery. This study investigates the usefulness of inflamma- tory cytokines and PAPP-A levels in predicting the appropriate preconditioning method. Ninety ASA III patients scheduled for CABG surgery were included and allocated into three groups. Group 1 (n=30) received propofol (2-3 mg.kg-1.h-1) and fentanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infusions with 5% desflurane inhalation. Gro- up 2 (n=30) received propofol (5-6 mg.kg-1.h-1) and fentanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infusions with 5% desflurane inhalation. Group 3 (n=30) received midazolam (0.04-0.06 mg.kg-1.h-1) and fen- tanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infusions with 5% desflurane inhalation. TNF-α, PAPP-A and us-CRP levels were measured one day preo- peratively (S1), immediately prior to the cardiopulmonary bypass (S2), after completion of the cardiopulmonary bypass (S3) and 48 hours postoperatively (S4). In all groups, TNF-α increased at S2 and S3 and decreased at S4 (P<0.05), with the most prominent increase observed in Group 2. The highest increase in PAPP-A le- vels at S2 and S3 stages was observed in Group 2 whereas the lowest decrease at S4 stage was observed in Groups 1 and 3. In Group 1, us-CRP levels showed a significant increase at S3 com- pared to S1 and S2 (p<0.05) and decreased to levels close to S1 and S2. PAPP-A can be used with us-CRP and TNF-α to determine the optimal preconditioning method in the anaesthetic manage- ment of CABG surgery. Using these markers, we observed that midazolam-desflurane and low-dose propofol-desflurane were effective in anaesthetic preconditioning during CABG surgery.

Abstract

Kardiyoprotektif yönetim kalp cerrahisi sırasında myokard re- zervinin korunması için, giderek artan bir bakım standardı ha- line gelmiştir. Bu çalışma, uygun önkoşullama yönteminin ön- görülmesinde inflamatuvar sitokinlerin ve PAPP-A düzeylerinin yararlılığını araştırmaktadır. KABG cerrahisi için planlanan ASA III 90 hasta dahil edildi ve üç gruba ayrıldı. Grup 1’e (n=30) %5 desfluran inhalasyonu ile, propofol (2-3 mg.kg-1.h-1) ve fentanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infüzyonları uygulandı. Grup 2’ye (n=30) %5 desfluran inhalasyonu ile propofol (5-6 mg.kg-1.h-1) ve fentanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infüzyonları uygulandı. Grup 3’e (n=30) %5 desfluran inhalasyonu ile midazolam (0.04-0.06 mg.kg-1.h-1) ve fentanyl (3-5 mcg.kg-1.h-1) infüzyonları uygulandı. TNF-α, PAPP-A ve us-CRP düzeyleri operasyondan bir gün önce (S1), kardiyopul- moner bypasın (S2) hemen öncesinde, kardiyopulmoner bypasın tamamlanmasından sonra (S3) ve operasyondan 48 saat sonra (S4) ölçüldü. Tüm gruplarda, TNF-α, S2 ve S3’te artarken, S4’te azaldı (P<0,05), en belirgin artış ise grup 2’de gözlendi. S2 ve S3 aşamalarında PAPP-A düzeylerindeki en yüksek artış grup 2’de bulunurken, S4’teki en düşük azalma ise Grup 1 ve 3’te bulundu. us-CRP düzeyleri grup 1’de S1 ve S2 ile kıyaslandığında S3’te an- lamlı bir artış gösterdi (p<0,05) ve S1 ile S2’nin seviyelerine yak- laştı. KABG operasyonunun anestezik yönetiminde optimal ön koşullandırma yöntemini belirlemek için PAPP-A, CRP ve TNF-α ile birlikte kullanılabilir. Bu parametreleri kullanarak, midazolam- desfluran ve düşük doz propofol-desfluran’ın, CABG operasyonu sırasında anestetik önkoşullamada etkili olduğunu gözlemledik.