Cardiovascular Reflex Tests in Adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus

Özet

Aim: Diabetic autonomic neuropathy (DAN) is one of the serious, microvascular complications of diabetes mellitus. Clinically the most important form of DAN is cardiovascular autonomic neuropathy (CAN). Determination of the presence of CAN is usually done by a battery of cardiovascular reflex tests. This study was aimed to compare the standard cardiovascular reflex tests between adolescents with diagnosed type 1 diabetes mellitus (T1 DM) and healthy controls. Methods: A total of 64 subjects were recruited for this study. Mean age of the case group was 16.15±2.66 years and the mean age of the control group was 17.13±1.34 years. Mean duration of diabetes was 54.81±33.57 months. Standard cardiovascular tests such as deep breathing test (DBT), Valsalva ratio (VR), Lying to standing test (LST or 30: 15 ratio) and cold pressor test (CPT) were performed. Results: We found a significantly reduced LST (30: 15 ratio) in diabetic group. We also found a significantly reduced change in diastolic blood pressure (∆DBP) at 1 minute of CPT in diabetic group. Furthermore, gre- ater the duration of disease lesser was the DBT. Conclusions: A significantly reduced LST (30: 15 ratio) in diabetic group signifies reduced parasympathetic activity. Significantly a reduced value of ∆ DBP at the end of 1 minute of CPT implies a reduced sympathetic activity in this group of patients. It can be said that in these patients autonomic activity is compromised. Furthermore, the impairment in parasympathetic activity (DBT) is directly related to the duration of diabetes

Abstract

Amaç: Diyabetik otonom nöropati (DAN), diyabetes mellitusun bir mikrovasküler komplikasyonu olup, ciddi komplikasyonlarından biridir. DAN’ın klinik olarak en önemli formu kardiyovasküler otonom nöropatidir (KAN). KAN’ın varlığının belirlenmesi genellikle bir grup kardiyovasküler refleks testleri ile yapılmaktadır. Bu çalışma, tip 1 diyabetes mellitus (T1 DM) tanılı adolesanlar ile sağlıklı kontrol bireylerinde standart kardiyovasküler refleks testlerinin karşılaştırmasını amaçlamaktadır. Yöntem: Toplamda 64 birey bu çalışmaya dahil edilmiştir. Vaka grubunda ortalama yaş 16,15±2,66 olup kontrol grubunda ortalama yaş 17,13±1,34’tür. Hastalarda ortalama diyabet süresi 54,81±33,57 aydır. Standart kardiyovasküler testler olarak derin solunum testi (DST), valsalva oranı (VO), ayağa kalkma testi (AKT veya 30:15 oranı) ve soğuk stres testi (SST) uygulanmıştır. Bulgular: Bu çalışma ile diyabetik olgularda anlamlı olarak azalmış AKT (30:15 oranı) elde ettik. Ayrıca diyabetik grupta 1 dk.’lık SST’de diyastolik kan basıncı değişiminde (∆DKB) anlamlı azalma bulduk. Buna ek olarak, hastalık süresinin uzaması DKB’nin daha düşük olması ile ilişkili idi. Sonuç: Diyabetik grupta AKT (30:15 oranı)’deki anlamlı düşüş, azalmış parasempatik aktiviteyi göstermektedir. Yine bu grup hastalarda 1 dk.’lık SST sonunda ∆DKB değerindeki anlamlı azalma, azalmış sempatik aktiviteyi işaret etmektedir. Bu sonuçlarla bu hastalarda otonom aktivitede bozulma olduğu söylenebilir. Ayrıca parasempatik aktivitedeki bozulmanın (DST) direkt olarak diyabet süresi ile ilişkili olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.