Downward Insulin Therapy in Type 2 Diabetes

Banu MESCİ,Murat TEKİN,Aytekin OĞUZ,Damla Çoksert KILIÇ,Gonca TAMER,Burcu DOĞAN,Arzu AKALIN

Özet

Aim: Despite increasing insulin doses, glycemic regulation fails in many obese patients with type 2 diabe- tes, The purpose of the present study was to compare the effects of increasing and decreasing insulin doses adjustments in obese type 2 diabetic patients with poor glycemic control. Methods: Sixty type 2 diabetic patients with poor glycemic control under insulin treatment and had gained at least five kilograms in the last year were randomized into either conventional (increasing insulin doses) and downward insulin dosage groups. All patients had been given education on healthy eating and exer- cise in all visits. Patients’ obesity parameters (as waist circumference and weight) and glycemic controls evaluated at the end of sixth months, respectively) in downward dose adjustment group and increased (from 110.7 to 115.6 cm and 83.2 to 84.6 kg, respectively) in conventional insulin dose adjustments. Both groups had significant reduction in HbA1C levels (from 9.64 to 9.12, and from 10.05 to 8.86; p=0.024, p=0.003; respectively). Changes in HbA1C levels were similar in the groups (p=0.12). Conclusion: Downward insulin dose adjustment with intensified life style modifications provided weight loss and reduction in waist circumference similar to the levels achieved with glycemic control with conventional insulin dose adjustments.

Abstract

Amaç: Pek çok obez tip 2 diyabetli hastada, arttırılan insülin dozlarına rağmen glisemik kontrol başarılı değildir. Çalışmamızın amacı, obez, kötü glisemik kontrollü tip 2 diyabetik hastalarda insülin doz arttırma ve azaltma yaklaşımlarının etkisini karşılaştırmaktır. Yöntem: İnsülin tedavisi altında, kötü kontrollü ve son bir yıl içerisinde en az beş kilo almış olan 60 tip 2 di- yabetli hasta konvansiyonel (insülin dozu arttırma) ve azaltma gruplarına randomize edildi. Tüm hastalara, her vizitte sağlıklı beslenme ve egzersiz eğitimi verildi. Altıncı ayın sonunda hastalara ait obezite paramet- releri (bel çevresi ve kilo) ve glisemik kontrolleri değerlendirildi. Bulgular: Bel çevresi ve kilo insülin dozu azaltılan grupta azalırken (sırasıyla 113 cm’den 109,4 cm’e ve 88,2 kg’dan 86,8 kg’a), insülin dozu arttırılan grupta (sırasıyla 110,7 cm’den 115,6 cm’e ve 83,2 kg’dan 84,6 kg’a) arttı. Her 2 grupta da HbA1C gruplarında anlamlı azalma vardı. (%9,64’ten 9,12’ye, %10,05’ten 8,86’ya; p=0,024, p=0,003) Grupların HbA1C seviyelerindeki değişiklikler benzerdi (p=0,12). Sonuç: Yoğunlaştırılmış yaşam tarzı değişiklikleri eşliğinde insülin dozu azaltma stratejisi ile kilo kaybı ve bel çevresinde azalma ve aynı zamanda konvansiyonel tedaviye benzer düzeyde HbA1C değişikliği sağlanmıştır.