MEDENÎ YARGILAMA HUKUKU AÇISINDAN HAK ARAMA ÖZGÜRLÜĞÜNÜN (Anayasa m. 36) SINIRLANDIRILMASI SORUNU

(THE ISSUE OF THE RESTRICTION OF THE RIGHT TO LEGAL REMEDIES [CONSTITUTION ART. 36] IN TERMS OF CIVIL PROCEDURE LAW)

Özet

Bu makalenin amacı, hak arama özgürlüğüne (Ay. m. 36) ilişkin 2001 Anayasa değişikliklerini Anayasa Mahkemesi içtihatları çerçevesinde değerlendirmektir. 2001 Anayasa değişiklikleri ile Anayasa'nın 13. maddesinde yer alan genel sınırlama rejimi yeniden gözden geçirilmiş ve bu çerçevede 13. maddede yer alan genel sınırlama sebepleri yürürlükten kaldırılmış, bunun yerine her bir temel hak açısından özel sınırlama sebepleri kabul edilmiştir. Hak arama özgürlüğü ile âdil yargılanma hakkını düzenleyen Anayasa'nın 36. maddesinde ise, özel sınırlama sebeplerine yer verilmemiş ve bu durum medenî yargılama hukukunda birtakım sorunlara sebebiyet vermektedir.

Abstract

The aim of this article is to examine 2001 Constitution Amendments on the Right to Legal Remedies (Constitution Art. 36) within the context of the Turkish Constitutional Court's decisions. These amendments revised the fundamental right's restriction regime and in this context the general restriction grounds laid down in Article 13 of the Constitution are abolished. Instead of the general restriction grounds, the specific restriction grounds has entered into force for each fundamental right. In the Article 36 of the Consititution which regulates the Right to Legal Remedies and Fair Trial does not include any specific restriction ground. Therefore this Amendment on the Article 36 has given way to a number of problems in civil procedure law