Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2001 / Cilt: 7 - Sayı: 6
Katılma nöbetleri üzerinde demir tedavisinin etkisi
- Sayfa
- 805–809
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Katılma nöbetleri (KN) üzerinde demir tedavisinin etkisini araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Demir tedavisinin katılma nöbetleri üzerindeki etkisini araştırmak üzere 62 çocuk klinik çalışmaya alındı. Çalışmanın başlangıcında tedavi grubu (n=31) ve kontrol grubundaki (n=31) hastaların klinik ve laboratuvar özellikleri kıyaslanabilir düzeylerdeydi. Hastalar iki haftada bir kontrole çağrılarak değerlendirildi. Tedaviye cevap KN sıklığındaki değişmelerle değerlendirildi. BULGULAR: Demir tedavisi alan çocuklar (% 93) kontrol grubundaki çocuklara (% 7) göre KN sıklığında anlamlı bir azalma gösterdiler. Tedavi grubunda, bazı kan indekslerinde anlamlı bir iyileşme görüldü. Başlangıç ortalama hemoglobin, hematokrit ve ortalama korpusküler volüm düzeyleri demir tedavisine iyi bir cevabın göstergeleridir. SONUÇ: Bu çalışmanın sonuçları demir tedavisinin KN tedavisinde etkili olduğunu ortaya koymaktadır ve demir eksikliği bulunan çocukların bu tedaviden daha çok istifade edecekleri görülmektedir. Demir tedavisine cevap, kan indekslerindeki düzelme ile güçlü bir şekilde koreledir.
Abstract
OBJECTIVE: To investigate the effect of iron therapy on the breath-holding spells (BHS). MATERIAL AND METHODS: Sixty-two children with BHS were enrolled in a clinical trial to evaluate the effects of iron therapy on BHS. At the beginning of the study, the clinical and laboratory characteristics of the patients in the treatment group (n=31) and the control group (n=31) were comparable. Patients were assessed for every two weeks. Response to therapy was assessed by the change in the frequency of BHS. RESULTS: Children treated with iron showed significant reduction in the frequency of BHS (% 93) compared with the frequency (%7) in the control group. The treatment group showed a significant improvement of a number of blood indexes compared with the control group. Baseline mean levels of hemoglobin, hematocrit and mean corpuscular volume were predictive of a favorable response to iron treatment. CONCLUSIONS: Results of this study indicate that iron therapy is effective in the treatment of BHS and that iron-deficient children seem to be more likely to benefit from such therapy. Response to iron therapy was strongly correlated with the improvement in blood indexes.