Dergiler / Medical Network Klinik Bilimler ve Doktor / 2003 / Cilt: 9 - Sayı: 3

Tip II diabetik hastalarda çözünür vascular cell adhesion molecule-1 düzeyinin komplikasyonlarla ilişkisi

Relation between soluble vascular cell adhesion molecule-1 levels and complications in type II diabetic patients

Sayfa
269–274
DOI
—

Özet

Amaç: Çalışmada tip II diabetik hastalarda çözünür vascular cell adhesion molecule-1 (VCAM-1) düzeyinin komplikasyonlarla İlişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışma grubunu 44 tip II diabet olgusu ve 17 sağlıklı birey olmak üzere 61 kişi oluşturdu. Diabet olguları hiçbir diabet komplikasyonu olmayan basit grup (n=18), ve mikrovaskuler ve makrovaskuler komplikasyonlardan en az birini içeren komplike grup (n=26) şeklinde ikiye ayrıldı. Olguların klinik ve biokimyasal parametreleri kaydedildi. Çözünür VCAM-1 düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Diabetik ve kontrol grubu yaş ve cinsiyet yönünden benzerdi. VCAM-1 konsantrasyonu diabetik grupta ortalama 865±358 ng/ml, sağlıklı kontrol grubunda 517±152 ng/ml düzeyindeydi ve bu iki grup arasındaki fark anlamlıydı (p<0.05). Basit diabetik grup ile komplike grup arasında VCAM-1 konsantrasyonu açısından anlamlı istatistiksel fark saptanmadı (p=0,136). VCAM-1 düzeyleri nefropatili olgularda diğerlerine göre farklı bulunmazken (p=0.136), nöropatili olgularda oldukça yüksek bulundu (1152±308 ng/ml, p<0.05). Makrovasküler komplikasyonu olan diabetik olgularda VCAM-1 düzeyleri diğer gruplarla anlamlı farklılık göstermiyordu (p=0.259). Sonuç: Bu çalışma çözünür VCAM-1 düzeyinin yüksekliğinin, diabetik olgularda kronik endotel hücre hasarının ve artmış lökosit aktivasyonunun erken göstergesi olabileceğini desteklemektedir

Abstract

Objective: We aimed to investigate the relationship between soluble vascular cell adhesion molecule-1 (VCAM-1) levels and complications in type II diabetic patients. Material and Methods: The study group was included 61 cases, 44 were type II diabetic and 17 were healthy subjects. Diabetic patients were divided into two groups, the basic group (n=18) without any diabetic complications and complicated group (n:26) with at least one of microvascular or macrovascular complications of diabetes mellitus. Clinical and biochemical parameters of cases were recorded. Soluble VCAM-1 levels were measured. Results: The diabetic and the control group was similar with respect to age and gender. Mean serum concentration of VCAM-1 in diabetic group was 865±358 ng/ml, in healthy control group was 517±152 ng/ml and the difference was statistically significiant (p<0,05). There was no significant statistical difference for VCAM-1 concentration between simple diabetic group and complicted group (p:0,136). In the complicated group serum mean VCAM-1 concentration in patients with nephropathy had no difference from the whole group (p:0,136), but in patients with neuropathy its mean serum concentration was higher (1152±308 ng/ml, p<0,05) than the other patients. VCAM-1 levels in diabetic cases with macrovascular complications had no significant difference according to the other groups (p:0,259). Conclusion: Our study supported that the elevation of soluble VCAM-1 levels may be an early predictor of chronic endothelial cell injury and elevated leucocyte activation in diabetic cases.

Anahtar kelimeler: Lökositler,Vasküler hücre adezyon molekülü-1,Diabetes mellitus, insülin bağımsız,Endotel, vasküler