Dergiler / Meme Sağlığı Dergisi / 2008 / Cilt: 4 - Sayı: 1
Mastektomi sonrası adjuvan radyoterapi: Tartışılan endikasyonlar
- Dergi
- Meme Sağlığı Dergisi
- Sayfa
- 9–14
- DOI
- —
Özet
1997 yılında Danimarka ve Kanada (British Columbia) çalışmalarının yayınlanması ve mastektomiden sonra lenf bezi metastazı ya da 5 cm den büyük tümörü saptananlarda adjuvan radyoterapinin lokal nüksleri azalttığının ve sağkalımı %9 mutlak değerde artırdığının bildirilmesi bir dönüm noktası oldu. Bu tarihe kadar, mastektomi sonrasında adjuvan radyoterapi tereddütle uygulanan bir tedaviydi. Danimarka ve Kanada çalışmalarının yayınlanmasını meta-analizler takip etti. Bu metaanalizlerde radyoterapinin lokal kontrolu artırdığı gibi sağkalımı da artırabileceği ortaya konuldu. Tartışmalı kalan konu ise kime adjuvan radyoterapi yapılacağıdır. Konsensuslara ve guideline’lara göre mastektomi sonrası radyoterapi “yüksek” (%10-20’den fazla) lokal nüks riski taşıyan hastalara, başka bir deyişle, 4’ten fazla ganglionda metastazı bulunan, T3N+, T4, cerrahi sınır pozitif hastalara uygulanmalıdır. Bu kapsam içersine T1/T2 N1-3+ hastalar girmemektedir. Fakat bazı analizlerde ise aksillasında bir ganglion metastazı bile olan hastaların adjuvan radyoterapiden yarar gördüğü bildirilmektedir. Bu yazıda 1-3 ganglion metastazlı ve ufak tümörlü olgulardaki radyoterapi endikasyonu tartışmaları özetlenmiştir. Sorgulayıcı davranılmasının iki gerekçesi olabilir: radyoterapinin katkısı ufaksa bunu istatistiki olarak gösterememek kaygısı, ve major komplikasyonlar için risk oluşturmamak isteği. Buradaki en önemli noktalardan birisi, radyoterapi tekniğinin çok özenle uygulanması ve normal dokulara azami saygının gösterilmesidir.
Abstract
1997 has been a turning point for the indication of post-mastectomy radiation therapy (PMRT). Two randomized studies from Denmark and British Columbia showed 9% absolute improvement in overall survival, in addition to local control with the use of PMRT in patients with tumors greater than 5 cm and/or lymph node metastases. Several meta-analyses followed these publications all showing improvement in local control and indicating survival advantage with the use of radiotherapy in breast cancer. Contraversy was on the issue of whether radiotherapy should be used in all post-mastectomy patients or only on moderate to high (such as 10-20% or higher) local recurrence risk patients. Most consensus statements and all guidelines report that, high local recurrence risk patients, such as those with more than 4 involved nodes, T3N+, T4 or those with positive surgical margins are candidates for PMRT. T1/T2 N1-3+ patients are not in this category. However, in some analyses an improvement in local control and in survival with the use of radiotherapy has also been shown in patients with even one lymph node metastasis. This article will discuss the PMRT indication in 1-3 node positive patients. The reasons for these discussions are, the difficulty of showing the benefits of radiotherapy in low risk patients and the wish of avoiding major radiation therapy related complications. One cruical issue in this indication is to use precise radiotherapy techniques in order to protect as much normal tissue as possible.