Yerelleşme söylemi ve bölge kalkınma ajansları

Özet

İkinci Dünya Savaşı sonrasında yeni dünya düzeninin inşasında dünya gündemine giren ve kamu yönetimi dahil bütün disiplinleri kuşatan “ulusal kalkınma miti”nin yerini 1990’larda “bölgesel kalkınma” almıştır. Bölgelerin yükselişinin yaşandığı bu dönemde bölgesel kurumsallaşmanın yeni ve önemli aktörleri olarak da bölge kalkınma ajansları karşımıza çıkmaktadır. Avrupa’da 1990’larda Türkiye’de ise 2000’li yıllarda yönetim ve siyaset gündeminde yoğun olarak tartışılan bölge kalkınma ajanslarını, salt bölgesel düzeyde planlama ya da kalkınma amaçlı oluşturulmuş örgütler olarak kabul etmek mümkün değildir. Bu yazıda, bölgesel kalkınma ajansları şu sorular temelinde irdelenecektir: Yükseliş sergileyen bölge ne tür bir yapıdır? Yeni bölgeselleşme eğiliminin dinamikleri nelerdir? Yeni bölgeselleşme (bunun bir ürünü olan bölge kalkınma ajansları), yerelleşme midir yoksa merkezileşme mi?

Abstract

The "national development myth" which was brought to the world's agenda while constructing the new world order and which surrounded all disciplines including public administration after Second World War, was replaced by "regional development" in 1990s. In this period, while the rise of the regions is being experienced, regional development agencies are coming up as the new and significant actors of regional institu-tionalization. It is not possible to accept the regional development agencies, which are discussed intensively on the administration and political agendas in Europe in 1990s and in Turkey 2000s, as the organizations composed solely for regional planning or development. In this article the 'regional development matter' will be examined under these following questions: What kind of structure is the rising region? What are the dynamics of the new regionalism? Is the new regionalism (and its products, the regional development agencies) decentralization or centralization?