AİHM'İN BABAJANOV v. TÜRKİYE DAVASINDA VERDİĞİ 10 MAYIS 2016 TARİHLİ KARARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

EVALUATION OF THE JUDGMENT DATED 10 MAY 2016 OF THE ECtHR IN CASE OF BABAJANOV v. TURKEY

Özet

Türkiye'de ikamet izni olan Özbek vatandaşı Babajanov uluslararası koruma başvurusu yapmıştır. Ancak güvenli üçüncü ülke olan İran'dan gelmesi ve İran'da bulunan BMMYK tarafından kendisine mülteci statüsünün verilmesi sebebiyle Türkiye'den sınırdışı edilmiştir. Daha sonra Türkiye'ye yasadışı yollardan giren Babajanov yeri bilinmediği için ikinci defa verilen sınırdışı kararı yerine getirilememiştir. Türkiye'de saklanan Babajanov, AİHM'e başvurarak Türkiye'nin hukuka aykırı sınırdışı işlemiyle AİHS'in 2, 3, 6, 8, 13 ve 14. maddelerini ihlal ettiğini öne sürmüştür. Çalışmamızda öncelikle Babajanov v. Türkiye davasında verilen AİHM kararına konu olan olay özetlenecek ve daha sonra kararın değerlendirmesi yapılacaktır

Abstract

Uzbek citizen Babajanov, who had a residence permit in Turkey, applied for international protection. However, he was ordered to leave Turkey based on the fact that he came from Iran, which is deemed to be a safe third country, and he was previously granted refugee status by the UNHCR in Iran. Following his illegal re-entrance to Turkey the second expulsion order was issued, however this order was not fulfilled as Babjanov's addresses could not known. While Babajanov hid in Turkey from the authorities, he filed an application to the ECtHR against Turkey arguing that Turkey violated articles 2, 3, 6, 8, 13 and 14 of the ECHR by his unlawful expulsion. In this study, a summary of the Babajanov v. Turkey case will be made and then the decision of the ECtHR will be evaluated