ULUSAL VE ULUSLAR ARASI HUKUK AÇISINDAN; SUÇLULARIN İADESİ, KARŞILAŞTIRMALI HUKUK VE YARGITAY İÇTİHATLARI BAKIMINDAN BİR DEĞERLENDİRME

(EXRADITION IN NATION AND INTERNATIONAL LAW: AN ASSEMENT IN THE LIGHT OF THE COMPARATIVE LAW AND THE DECISIONS OF THE COURT OF APPEAL)

Özet

Devletlerarasındaki adli yardımın bir parçası olan suçluların iadesi müessesesinin kuralları, devletlerarası adli yardımlaşma kurallarına nazaran pek fazla değişiklik göstermemiştir. Zira, suçluların iadesi müessesesi çok eski zamanlardan beri devletlerin kullandığı bir yardımlaşma biçimidir. Birçok hukukçuya göre uygulanması İsadan Önce 13ncü yüzyıllara kadar dayanmaktadır. Bu durum, suçluların iadesine ilişkin kuralların çok eski zamanlardan beri ortaya çıkması sonucunu doğurmuştur. Küreselleşen dünyayla birlikte suçluların iadesi müessesesi önem kazanmış ve eskiden beri uygulana gelen kuralların revize edilmesi ihtiyacı doğmuştur. Fakat ihtiyaç duyulan şey sadece eski kuralları revize etmek değil aynı zamanda suçluların iadesine ilişkin çerçeve bir mevzuatı kodifiye etmektir. İşte bu ihtiyacı verimli ve etkili bir biçimde karşılamak için devletler hem kendi aralarında suçluların iadesine ilişkin anlaşma yapmışlar hem de Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesini akdetmişlerdir. Bütün bu ifadelerimizden de anlaşıldığı üzere, suç- luların iadesinin üç ana ve temel kaynağı bulunmaktadır ki bunlar; devletlerin kendi aralarında yaptıkları ikili anlaşmalar, ulusal hukukları ve Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesidir. Bu temel kaynaklar dı- şında suçluların iadesine ilişkin teamülü kurallar ile devletlerarası nezaket kuralları da iadeye ilişkin kaynaklar olarak kabul edilmelidir. Biz bu çalışmamızda hem pratik hem de uygulamaya dönük olarak suçluların iadesi müessesesini ele alarak iadeye ilişkin kaynakları, ulusal ve uluslar arası hukukla irtibatını incelemeye çalıştık. Bu incelemeyi tekemmül ederken karşılaştırmalı hukuk ve Yargıtay içtihatlarına sıklıkla değinmeye gayret gösterdik.

Abstract

The Judicial cooperation has changed greatly in recent times, althoug exradition seems to be the area where the least amount of change has occured. This is not surprising if one bears in mind that ecradition is the oldest form of international cooperation, according to most lawyer exradition dates from the 13th century B.C. Pressures to make judicial cooperation and exradition in particular, more effective are stil strong and growing worldwide. The need to put in place effecient tools to adres recent and major challenges to societies and individuals and to adapt the International, especially Europes, legal instruments to changes in the international legal framework calls for modernisation of specific aspects in the area of exradition and judicial cooperation in general. Moving all of them, exradition has got three main sources that important both national and international law: The European Exradition Convention, specific agreements between two countries to exradition an the last one national laws in about countries. Thus, it is an honour and a pleassure form e to write the foreword to this article, specific convent between countries, The European Exradition Convention, its protocols with their explanatory reports, as well as the resolutions and recommendations on exradition adopted by the Turkish Law.