BİR DAVADA ALINAN BİLİRKİŞİ RAPORUNUN BAŞKA DAVADA DELİL DEĞER

Özet

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda, İspat ve Deliller başlıklı dördüncü kısım içerisinde, 266 ilâ 287’nci maddeler arasında bilirkişi incelemesi düzenlenmiştir. Söz konusu hükümlerde bir davada alınan bilirkişi raporunun başka davada kullanılmasına imkân sağlayan açık bir düzenleme yoktur. Türk hukuku doktrininde başka davadan alınan bilirkişi raporunun doğrudan doğruya bir bilirkişi raporu olarak kullanılamayacağı belirtilmekle birlikte, uygulamada Yargıtay bu yönde kararlar vermekte, bazı kararlarında ise kısmî davada kesinleşen hükmün dayanağı olan bilirkişi raporunun ek davada kesin delil teşkil edeceğini kabul etmektedir. Bilirkişi incelemesine ilişkin mevcut düzenlemeler çerçevesinde ve usûlî temel haklar dikkate alınarak başka bir davadan alınan bilirkişi raporunun kullanması mümkün görülebilir. Ancak Yargıtay’ın kısmî davada kesinleşen hükmün dayanağı olan bilirkişi raporunun ek davada kesin delil teşkil edeceği yönündeki görüşünün kabulü mümkün değildir. Kısmî dava bakımından değerlendirme, kesin hükmün objektif kapsamı çerçevesinde yapılmalıdır.

Abstract

In the fourth section of the Turkish Code of Civil Procedure (Art. 266-287), expert witness and expert examination has been regulated. Nevertheless, there is no explicit rule on the effect and the role of the expert report on a similar but different case. Correspondingly, this issue is not particularly discussed by Turkish authors. However, in some of its judgment (especially in partial cases), the Court of Cassation provides “exclusive evidence” role to such reports that are the basis of another judgment. In this paper, we argue that, even if it is not explicitly regulated in Turkish Code of Civil Procedure, the expert report, which is provided in one case, can be used in similar but different cases. Nevertheless, in any case, expert report cannot be regarded as exclusive evidence.