Dergiler / Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 16 - Sayı: 1
Yüksek doz prednizolon enjekte edilmiş ratların karaciğer böbrek ve kalp alkalin fosfataz aktivitesi üzerine oral vitamin E ve /veya selenyumun etkisi
- Sayfa
- 21–25
- DOI
- —
Özet
Yüksek doz prednizolon uygulanan ratlarda alkalin fosfataz (ALP) aktivitesi üzerine E vitamini ve Selenyum (Se) ilavesinin etkileri araştırıldı. 210 adet rat 5 gruba ayrıldı (ilk grup 10 rat, diğer her grup 50 rat). Ratlar normal bir diyetle beslendi, fakat 3, 4 ve 5. gruplara oral gavaj ile sırasıyla 20 mg E vitamini, 0.3 mg Se ve bunların kombinasyonları 30 gün boyunca günlük olarak içirildi. Bu uygulamadan sonraki 3 gün kontrole (grup 1) serum fizyolojik, diğer 4 gruba (2, 3, 4 ve 5. grup) ise prednizolon (100 mg/kg canlı ağırlık) intramuskular uygulandı. Prednizolonun son uygulanmasını takiben kontrol grubu hariç, diğer her gruptan 10 adet rat 4, 8, 12, 24 ve 48. saatlerde öldürülerek, karaciğer, böbrek ve kalplerindeki ALP aktiviteleri belirlendi. Yüksek doz prednizolon, 4 ile 24. saatler arasında, ALP aktivitesinin karaciğer dokusunda önemli olarak artmasına, kalp dokusunda önemli azalmasına sebep olmakta, böbrek dokusundaki aktiviteyi ise etkilememektedir. Vitamin E ilavesi, tüm zaman birimlerinde kontrole ve sadece prednizolon uygulanan gruba göre karaciğer ve böbrek ALP aktivitesinde artışa sebep oldu. Vitamin E ilavesi sadece prednizolon uygulanan gruba göre özellikle 4, 8, ve 12. saatlerde kalp ALP aktivitesini önemli derecede arttırarak aktiviteleri normale döndürdü. Se ilavesi sadece prednizolon uygulanan grupla karşılaştırıldığında 4. saatten itibaren karaciğer ALP aktivitesini azaltmakta ve prednizolonun sebep olduğu ALP aktivitesindeki artışları önlemekte, 24 ve 48. saatte ise ALP aktivitesini hem kontrole hem de sadece prednizolon uygulanan gruba göre önemli olarak azaltmaktadır. Se ilavesinin rat böbrek ALP aktivitesi üzerine herhangi bir etkisi saptanmadı. Kalp dokusunda ise Se hem kontrol grubuna hemde sadece prednizolon uygulanan gruba göre ALP aktivitesinin azalmasına sebep olmaktadır. Karaciğer ve böbrekte kombine grupta tüm zaman birimlerinde aktivitenin kontrol değerlerine yakın olduğu tespit edildi. Kalpte ise vitamin E ve Se kombinasyonunun ilavesi sadece prednizolon uygulanan gruba ve kontrol grubuna göre ALP aktivitesinin önemli azalmasına sebep oldu. Prednizolon uygulanan ratlarda, çalışılan dokularda genelde vitamin E ilavesi ALP aktivitesini arttırıcı, Se ise azaltıcı etkiye sahipti. ALP aktivitesinde meydana gelen azalmalar vitamin E ilavesi ile ALP aktivitesinde meydana gelen artışlar ise Se ilavesi ile engellenebilir.
Abstract
The effects of dietary intake vitamin E and Se on alkaline phosphatase (ALP) activity in rats treated with high doses of prednisolone were investigated. 210 rats were divided into five groups (50 rats per groups, except for the first group with 10 rats). The rats were fed a normal diet, but groups 3, 4, and 5 received a daily supplement with oral gavage the 20 mg vitamin E, 0.3 mg Se, and a combination of vitamin E and Se, respectively, for 30 days. For 3 days subsequently, the control group (group 1) was given a placebo, and the remaining 4 groups (groups 2, 3, 4, and 5) were injected intramuscularly with 100 mg kg-1 body weight prednisolone. After the last administration of prednisolone, 10 rats from each of the groups other than the control were killed at 4, 8, 12, 24, and 48h and the activity ALP enzyme in the liver, kidneys and heart was measured. In the group treated with prednisolone alone, ALP activity in the liver was significantly increased between 4 and 24 h, in the heart were significantly decreased. ALP activity in the kidneys was not affected by prednisolone. Compared to the control and prednisolone groups, ALP activity in the liver and kidneys of the vitamin E supplemented groups was found to be increased at all time periods. Compared to the prednisolone group, ALP activity in the heart was significantly increased in the vitamin E administered group between 4 and 12 h, recovered to the control level at 24 and 48 h. Compared to the prednisolone groups, ALP activity in the liver was decreased significantly in the Se administered group after 4 h. The increment in the liver ALP activity induced by prednisolone was reduced by Se supplementation. But compared to both the control and prednisolone groups, the ALP activity was significantly decreased in the Se administered group at 24 and 48 h. ALP activity in the kidneys was not affected by Se supplementation. Compared to both the control and prednisolone groups, ALP activity in the heart was decreased in the Se administered group at all time periods. No significant differences were found at any time period in the liver and kidneys ALP activity in the combination group compared to the control. Compared to both the control and prednisolone groups, ALP activity in the heart was significantly decreased in the combination group. The present study demonstrates that in rats treated with prednisolone, generally, vitamin E supplementation increases ALP activity, but Se supplementation decreases. Therefore, vitamin E supplementation may prevent the decreases in ALP activity, Se supplementation may prevent the increases.