Dergiler / Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 18 - Sayı: 1
Interaction of mannan oligosaccharide with immune system “transport of MOS in to the lamina propria”
- Sayfa
- 121–128
- DOI
- —
Özet
Mannan oligosakkarid (MOS), Saccharomyces cerevisiae mayasının hücre duvarından elde edilen kompleks bir karbonhidrattır. Bu karbonhidrat Dünyada kümes ve besi hayvanları ile balıklarda verimlilik artışı ve sağlığın korunması amacıyla kullanılmaktadır. MOS’un bağışıklık sistemiyle olan etkileşimi ve mekanizması henüz tam olarak anlaşılmamıştır. Bu araştırmamızda MOS’un intestinal epitelyumdan geçip geçmediğini ve ince bağırsakta lamina propria’ya girip girmediğini incelemek amaçlanmıştır. MOS’un gastrointestinal kanalda akibetini araştırmak ve bağışıklık sistemi hücreleriyle olan etkileşimini anlayabilmek için albumin, dekstran ve MOS kullanılmıştır. Albumin negatif kontrol grubu olup, kolayca sindirlemez ve lamina propriya’ya nakledilmez. Dekstran pozitif control grubudur. Dendritik hücreler tarafından fagozitoza uğramaktadır. MOS ise deneysel grup için kullanılmıştır. Saf mannan, mannanca zengin bir çözeltiden 7-methoxycoumarin-3-isocyanate in dimethylsulphoxide ile reaksiyona girerek ve etanol çözeltisi ile çöktürülmesi sonucu elde edilmiştir. Elde edilen MOS çözeltisi floresans ile işaretlenmiştir. Çalışmada 16 adet 1 günlük piliçler kullanılmıştır. Her kafeste 4 piliç olmak üzere toplam 4 grup oluşturulmuştur. Her grup farklı diyetlerle beslenmiştir. Kontrol grubuna floresans işaretleme olmayan bazal diyet verilmiştir. Floresans işaretli MOS, albumin ve dekstranın bazal diyete göre rasyonu 20 mg/kg’dır. Araştırma üç hafta sürmüştür. Üçüncü haftanın sonunda piliçler karbondioksit ile sonlandırılmış; çıkarılan intestinal doku örnekleri %10’luk formalin çözeltisinde korunmuştur. Örneklerden parafin metoduyla tespit edilmiştir. Her örnekten 72 adet kesit hazırlanmıştır. MOS2un lamina propriaya geçişini tespit edebilmek amacıyla floresans mikroskopisi kullanılmıştır. Elde edilen veriler ANOVA ile analiz edilmiştir. P<0.05 değeri anlamlı kabul edilmiştir. Negatif kontrol grubu olarak albumin lamina propriada tespit edilmemiştir. Albuminin lamina propria girişinden once degrede olduğu düşünülmektedir. Bu nedenele istatistiksel hesaplamaya dahil edilmemiştir. Pozitif kontrol grubu olan dekstranın lamina propriaya özellikle ileuma geçiş yaptığı görülmüştür. Deney grubu olan MOS’a lamina propraida rastlanmıştır. Duodenum ve jujenumda dekstran ile karşılaştırıldığında MOS’un daha fazla miktarda nakledildiği bulunmuştur. Sonuç olarak, MOS epitel hücreleriyle bir şekilde etkileşime girmemektedir. Ancak, lamina proprianın GALT’ına (gut associated lymphoid tissue) henüz anlaşılmayan bir mekanizmayla geçiş yaptığı görülmüştür. MOS, muhtemelen bir adjuvan gibi çalışarak bağışıklık sistemi tarafından patojen olarak algılanmamış ve bu sonuçtan hareketle bağışıklık sistemini harekete geçirmede olumlu yönde etki gösterdiğini söylenebilir. Ancak, çalışmalar daha ileri götürülerek M-cells ile etkileşimi araştırılmalıdır.
Abstract
Mannan oligosaccharide (MOS) is a complex that is derived from the cell wall of the yeast Saccharomyces cerevisiae. This complex carbohydrate product has been utilized around the world to improve the productivity and wellbeing of poultry, fish and livestock. Questions related to the specific interaction between MOS and the immune cells still remain unclear. The objectives of this study are to investigate if MOS passes through the intestinal epithelium and if it is translocated to the lamina propria of the small intestine. In order to understand the fate of MOS in the gastrointestinal tract and its interaction with the immune related cells, this study compares the translocation of Albumin, the negative control which is known not to be quickly digested and not translocated; that of Dextran, the positive control which is known to be phagocytosed by dendritic cells and that MOS, the experimental group. Pure mannan was obtained from a mannan rich fraction by reacting with 7-methoxycoumarin-3-isocyanate in dimethylsulphoxide. The labeled product was isolated by ethanol precipitation. The MOS was labeled with a flourescent tag. In this study sixteen one-day old broiler chicks (Cobb x Cobb) were used. They were kept in brooder batteries with four chicks per pen. Each group (n=4) was assigned to a different fluorescent-labeled diet. The control group got the basal diet without fluorescent-tagged molecules in order to determine background levels of fluorescence. The ratio of fluorescent labeled MOS, albumin and dextran to the basic diet was 20 mg/kg. The experiment lasted three weeks. At the end of the study chickens were terminated with carbon dioxide. The removed intestinal segments were preserved in 10% formalin and fixed on the slides using the paraffin method. From each segment, 72 glass slides were prepared. Images captured by fluorescent microscopy were used to determine the extent of translocation of MOS into the lamina propria. The data was analyzed by ANOVA. P value <0.05 was considered to be significant. Foci of fluorescence from albumin were not detectable. The albumin was degraded prior to entrance into the lamina propria as expected in the negative control group. Thus it was not included in the statistical analysis. Comparatively, dextran, the positive control group was transported into the lamina propria, most significantly in the ileum. MOS, the experimental group was transported into the lamina propria. In the duodenum and jejunum, our results indicated that larger amounts of MOS were as transported into lamina propria as compared to dextran. In conclusion MOS does not interact specifically with the epithelial cells but it makes its way to the gut associated lymphoid tissue (GALT) of the lamina propria via an independent method, which appears to be mediated by dendritic cells as an immune surveillance mechanism that is vital in the mucosal immunity. MOS has likely a general adjuvant effect on immune system without causing “danger signals” that are inherent in pathogen. Further studies are needed to identify the mechanism of this interaction especially with M-Cells, which are specialized epithelial cells and play a key role in stimulating the immune system.