Effect of Cysteamine and 13-Cis-Retinoic Acid on Bovine In Vitro Embryo Production

Sığır İn Vitro Embriyo Üretiminde Sistamin ve 13-Cis-Retinoik Asitin Etkisi

Özet

One of the main factors decreasing the success of an in vitro embryo production is oxidative stress-mediated reactive oxygen species resulting in cellular damages. The present study was carried out to evaluate the effects of addition of different doses of cysteamine and 13-cis-retinoic acid during in vitro maturation on oocyte maturation and blastocyst formation. Five-hundred oocyte complexes were randomly collected from slaughterhouse and assigned to five groups; oocytes matured in vitro maturation (IVM) medium without any supplementation (control), IVM medium supplemented with 50 µM or 100 µM cysteamine, IVM supplemented with 5 nM 13-cis-retinoic acid and IVM supplemented with 10 nM 13-cis-retinoic acid. Matured oocytes were fertilized and cultured. Oocytes and embryos were evaluated for nuclear maturationand blastocyst formation, respectively. The highest numbers of oocytes in the cumulus expansion, cleavage, murola and blastocyst stages were seen in cows treated with 13-cis retinoic (5 nm) (92%), cysteamine (100 µL) (74%), cysteamine (50 and 100 µL) (48%), cysteamine (100 µL) and 13-cis retinoic (24%) and finally cysteamine (100 µL) (22%), respectively.Nuclear maturation of oocytes decreased significantly in the media supplemented with 10 nM 13-cis-retinoic acid (P<0.05). The results of the present study demonstrated that IVM supplementation with cysteamine and a low concentration of 13-cis-retinoic acid improved the efficacy of an in vitro production of bovine embryo.

Abstract

In vitro embriyo üretiminin başarısını azaltan en önemli faktörlerden biri oksidatif stres aracılı reaktif oksijen türleri ve bunun sonucu oluşan hücresel hasarlardır. Bu çalışma, in vitro olgunlaşma süresince farklı dozlarda sistamin ve 13-cis-retinoik asit ilavesinin oosit olgunlaşması ve blastosit oluşumu üzerine etkililerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Beş yüz oosit kompleksi kesimhaneden rastgele toplandı ve beş gruba ayrıldı; ilave katkısız in vitro olgunlaştırma medyumu (IVM)’nda olgunlaşan oositler (kontrol), 50 µM veya 100 µM sistamin katkılı IVM’de olgunlaşan oositler, 5 nM 13-cis-retinoik asit katkılı IVM’de olgunlaşan oositler ve 10 nM 13-cis-retinoik asit katkılı IVM’de olgunlaşan oositler. Olgunlaşan oositler fertilize ve kültüre edildi. Oositler ve embriyolar sırasıyla nükleer olgunlaşma ve blastosit oluşumu bakımından değerlendirildi. Kümülüs genişlemesi, çentiklenme, morula ve blastosit evrelerindeki en yüksek oosit sayıları sırasıyla 13-cis-retinoik (5 Nm) (%92), sistamin (100 µL) (%74), sistamin (50 ve 100 µL) (%48), sistamin (100 µL), 13-cis-retinoik (%24) ve son olarak sistamin (100 µL) (%22) uygulananlarda gözlemlendi. Oositlerin nükleer olgunlaşması 10 nM 13-cis-retinoik asit katkılı medyumda anlamlı oranda düştü (P<0.05). Bu çalışmanın sonuçları IVM içerisine sistamin ve düşük konsantrasyonda 13-cis-retinoik asit katkısının sığır embriyosunun in vitro üretimini iyileştirdiğini göstermiştir.