MİLLİ EDEBİYAT DÖNEMİ ROMAN VE HİKÂYECİLİĞİNE GENEL BİR BAKIŞ

Özet

Milli Edebiyat Dönemi Türk Edebiyatı, Milli Mücadele’nin başladığı yıllardagelişen, o zamana kadar alışılmış olan klişeleri kırarak yepyeni bir anlayışlailerleyen bir süreçtir. Milli Mücadele ile paralel ilerleyen bu süreç, gerek tema,gerek dil ve anlatım bakımından pek çok yeniliği içinde barındıran bir dönemdir.O zamana kadar Anadolu’ya mesafeli duran yazarlar, artık Anadolu’yu keşfetmeyebaşlamışlardır. Okuyucu roman ve hikâyede bir “taşra” gerçeği ile karşılaşmafırsatı bulmuştur. Anadolu’nun o zamana kadar ihmal edildiği de bu yönelişlefark edilmiştir. Dönemin yazarları Anadolu gerçeğini dışardan bakan bir gözlemciolarak değil, bizzat bu coğrafyada yaşayarak anlatma yoluna gitmişlerdir. Anadolu,bu dönem hikâye ve romanına daha çok yoksulluk, cehalet, taassup gibikavramlarla girer. Milli Mücadele de yine bu dönem roman ve hikâyesinde en çokişlenen temalar arasında yer alır. Genel olarak Milli Edebiyat dönemi hikâye veromanında sosyal meselelere doğru bir yönelme söz konusudur. O zamana kadardaha çok bireysel temalar etrafında oluşan roman ve hikâye kendine farklı bir alanbulmuş olur. Bu dönem eserlerinde yalın ve duru bir anlatım tercih edilir. MilliEdebiyat dönemi hikâye ve romanı içerik ve dil bakımından Türk edebiyatınınyeni bir mecraya girdiği bir süreçtir.