Impact of Admission, Fasting Glucose and HbA1c Levels on in-stent Restenosis in The Patients Treated with Primary Percutaneous Coronary Intervention in 5-Year Follow-up

Beş Yıllık Izlemde HbA1c, Başvuru ve Açlık Kan Şekeri Düzeylerinin Primer Perkütan Koroner Girişim Yapılan Hastalarda in-Stent Restenozuna Etkisi

Özet

Aim: Despite advances in-stent technology, in-stent restenosis (ISR) is still a major problem following percutaneous coronary intervention (PCI) and its reasons have not been fully revealed. In the presented study, we investigated the effect of admission blood glucose (ABG), fasting blood glucose (FBG) and glycated hemoglobin A1c (HbA1c) levels on coronary ISR patients with ST-elevation myocardial infarction (STEMI) who underwent primary PCI in five-year follow-up. Methods: From 2.900 patients who underwent coronary stent implantation for STEMI from January 2008 through December 2012 were retrospectively analyzed through the hospital digital recording system. Of these, 264 patients who underwent control coronary angiography during the five-year follow-up were included in the study. Patients were divided into two main group ISR and non-ISR; were divided into two subgroups diabetic and non-diabetic groups were compared with HbA1c, ABG, FBG and angiographic parameters. Results: There were 127 patients in the ISR group (diabetic: 36 non-diabetic: 91) and 137 patients in the non-ISR group (diabetic: 43 non-diabetic: 94). Regardless of the patients diabetes status, no significant difference was found between the groups with and without ISR in terms of HbA1c, FBG and ABG. A significant relationship was found between the baseline HbA1c value and having ISR only in the diabetic subgroup (p=0.01). Conclusion: This study results showed that in diabetic STEMI patients who underwent primary PCI, higher HbA1c levels were associated with higher ISR rates, but not with FBG and ABG levels.

Abstract

maç: Stent teknolojisindeki ilerlemelere rağmen perkütan koroner girişimi (PKG) takiben gelişen in-stent restenozu (ISR) halen önemli bir sorundur ve nedenleri tam olarak ortaya konulamamıştır. Sunulan çalışmada primer PKG uygulanmış ST-segment yükselmeli akut miyokard enfarktüsü (STEMI) hastalarında başvuru kan şekeri (BKŞ), açlık kan şekeri (AKŞ) ve HbA1c düzeylerinin 5 yıllık izlemde koroner ISR üzerine etkisi analiz edildi. Yöntemler: Ocak 2008-Aralık 2012 tarihleri arasında STEMI nedeniyle koroner stent implantasyonu uygulanan 2.900 hasta, hastane dijital kayıt sisteminden geriye dönük olarak incelendi. Bunlardan beş yıllık takipte kontrol koroner anjiyografisi yapılan 264 hasta çalışmamıza dahil edildi. Hastalar ana grup olarak ISR ve non-ISR; alt grup olarak ise diyabetik ve diyabetik olmayanlar olarak ayrıldı ve gruplar HbA1c, BKŞ, AKŞ ile birlikte anjiyografik parametreler açılarından karşılaştırıldı. Bulgular: ISR grubunda toplam 127 hasta (diyabetik: 36 non-diyabetik 91) ve non-ISR grubunda toplam 137 hasta (diyabetik: 43 non-diyabetik: 94) mevcuttu. Hastaların diyabetik olup olmamasına bakılmaksızın, ISR olan ve olmayan gruplar arasında AKŞ, BKŞ ve HbA1c değerleri açısından anlamlı fark saptanmadı. Sadece diyabetik alt grupta HbA1c değeri ile ISR arasında anlamlı ilişki saptandı (p=0,01). Sonuç: Çalışma sonuçlarımız, primer PKG uygulanan diyabetik STEMI hastalarında yüksek HbA1c düzeylerinin daha yüksek ISR oranlarıyla ilişkili olduğunu, fakat BKŞ ve AKŞ düzeyleri ile ilişkili olmadığını gösterdi.