Proksimal Humerus Kırıklarında Proksimal Anatomik Kilitli Plak ile Tespitin Fonksiyonel ve Radyolojik Sonuçları

Functional and Radiological Outcomes of the Proximal Humeral Fractures Treated with Proximal Anatomic Locking Plate

Alkan BAYRAK,CEMAL KURAL,Altuğ DURAMAZ,Sünkar KAYA BAYRAK,Cemal KIZILKAYA,Mustafa Cevdet AVKAN

Özet

Amaç: Osteosentez Sorunları Çalışma Grubu/Ortopedik Travma Derneği (AO/OTA) sınıflamasına göre sınıflandırılmış ve proksimal kilitli anatomik plak ile tedavi edilmiş hastaların ameliyat sonrası fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Bu çalışmaya Şubat 2010-Temmuz 2014 tarihlerinde humerus üst uç kırığı nedeniyle proksimal anatomik plak uygulanan 29 (kadın=13, erkek=16; yaş: 16-82, ortalama: 49,38±18,76) hasta çalışmaya dahil edildi. Takip süreleri ortalama 17,76±8,31 ay olan hastaların 20’si sağ omuzdan, dokuzu sol omuzdan ameliyat edildi. Fonksiyonel sonuçlar Constant-Murley ve Los Angeles, Kaliforniya Üniversitesi (UCLA) omuz skoru kullanılarak, radyolojik sonuçlar tam anteroposterior grafi ile değerlendirildi. Bulgular: Takip süresi sonunda ortalama Constant-Murley skoru 75,48±18,69 bulundu. Hastalarda %31,0 (n=9) kötü, %24,1 (n=7) zayıf, %13,8 (n=4) iyi ve %31,0 (n=9) mükemmel sonuç elde edildi. Ortalama UCLA skoru 30,10±5,73 iken hastalarda %17,2 (n=5) kötü, %31,0 (n=9) iyi ve %51,7 (n=15) mükemmel sonuç elde edildi. Ameliyatlı tarafın kollodiafizer açıları ortalama 125,83±12,74 iken; sağlam tarafın ortalama açısı 133,50±2,93’tür. Hastaların 21’inde komplikasyon saptanmazken, sekizinde komplikasyon gelişti. Altmış beş yaş altı hastalarda 65 yaş üstü hastalara göre kollodiafizer açıda farklılık saptanmazken (p=0,097, p>0,05), Constant-Murley (p=0,001) ve UCLA (p=0,01) omuz skorlarında anlamlı değişiklikler saptandı. Sonuç: Parçalı proksimal humerus kırıklarında uygulanan proksimal kilitli anatomik plakların erken harekete izin verebilecek stabiliteyi sağlaması, tercih nedeni olmakta ve fonksiyonel sonuçların iyileşmesini sağlamaktadır.

Abstract

Aim: We aimed to evaluate functional and radiographic outcomes of patients with proximal humeral fractures treated with proximal anatomic locking plate and were classified according to the Arbeitsgemeinschaft für Osteosynthesefragen/Orthopaedic Trauma Association (AO/OTA) classification. Methods: In this study we included 29 patients (13 females, 16 males) aged 16-82 years who were treated with proximal anatomic locking plate between February 2010 and July 2014. The mean follow up time was 17.76±8.31 months. The right shoulder was operated in 20 patients and the left shoulder in nine patients. Functional outcomes were assessed using the Constant-Murley and University of California at Los Angeles (UCLA) shoulder score and radiologic outcomes were assessed using anteroposterior radyograph. Results: At the final follow up, the mean Constant-Murley score was 75.48±18.69. The result was poor in 31.0% (n=9), moderate in 24.1% (n=7), 13.8% (n=4) good and excellent in 31.0% (n=9) of patients. The mean UCLA score was 30.10±5.73. The outcome was poor in 17.2% (n=5), good in 31.0% (n=9) and excellent in 51.7% (n=15) of patients. In 21 patients there were no complications, but complications occurred in eight. When we compared the patients per age groups ( 65), there was no difference in collo-diaphyseal angle (p=0,097, p>0,05), but the ConstantMurley scores (p=0,001) and UCLA scores (p=0,01) were statistically higher in patients below 65 years of age than in those above 65 years. Conclusion: Treathment with proximal anatomic locking plate is preferred since it supports early motion and leads to good functional results in partial proximal humeral fractures.