Prediyabet Tanılı Hastaların Sosyodemografik ve Klinik Durumları ve Engellilik ile İlişkisi

Sociodemographic and Clinical Status and Its Associations with Disability in Patients With Prediabetes

Özet

Amaç: Bu çalışmada 3. basamak iç hastalıkları polikliniğine başvuran prediyabetik hastalarda sosyodemografik ve klinik verileri tanımlamayı ve engellilik ile ilişkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Kayseri Şehir Hastanesi İç Hastalıkları polikliniğine Haziran-Aralık 2018 tarihleri arasında başvuran ve prediyabet tanısı alan, 18-65 yaş arası hastalar çalışmaya alındı (n=96). Hastaların yaşı, cinsiyeti, evlilik durumu, maaşı, eğitim durumu, işi, emeklilik durumu, sigara ve alkol kullanım durumu, boy, kilo ve vücut kitle indeksi (VKİ), insulin direnci varlığı kaydedildi. Bulgular: Prediyabetik hastaların yarısında (n=50) bozulmuş açlık glukozu (BAG) mevcutken 14 hastada bozulmuş glukoz toleransı vardı. Diğer hastalarda hem BAG hem de BGT vardı (n=32). Hastaların 71'i (74%) kadındı. 23 hasta sigara içiyordu ve ortalama 27.78 ( ss: 23.55) paket-yıl sigara kullanmışlardı. 93 hasta (96.7%) hiç alkol almamıştı. 15 hasta emekli iken sadece biri maluliyet nedeni ileydi. Hastaların yarısında insulin direnci vardı. 1 hasta bekar, 5 hasta dul,1 hasta boşanmış ve diğer hastalar evliydi. VKİ'ye göre obezite durumu sırasıyla VKİ≤ 18.5 kg/m2 %1 hasta; VKİ = 18.6-24.9 kg/m2 %9 hasta; VKİ=25.0-29.9 kg/m2 %18 hasta; VKİ≥30 kg/m2 %68.76 hasta idi. Ortanca HAQ-DI skoru 0.125 (IQR: 0-0.625) idi ve 67 (69.9%) hastada engellilik durumu yoktu (HAQ-DI score was 0-0.375). Sonuç: Prediyabet gittikçe artan sıklıkta görülen yaygın bir hastalık olup ciddi morbidite sebebi olabilir. Hastaların çoğunluğu kadın ve obezdir. Kadın prediyabetik hastaların da çoğu ev hanımı idi. Bu hastalarda erken tanı ve uygun tedavi ile ciddi bir halk sağlığı sorunu olan aynı zamanda engellilik, ciddi morbidite ve mortalite sebebi de olan diyabet gelişmesinden korunulabilir.

Abstract

Objective: We aimed in this study that to describe the sociodemographic and clinical status of the patients with prediabetes in a tertiarry internal medicine outpatient clinic.Method: Participants in this study are from Kayseri City Hospital in 2018 between June and December. This study was restricted to participants who were aged 18-65, had blood glucose levels in prediabetic range (n=96). Participants' age, gender, marital status, wage, education, profession, employment, smoking status, alcohol use, height, weight, body mass index, insulin resistance were based on self-report and our measurements.Results: The half of the patients with prediabetes was IFG (n=50) and the least subgroup was IGT (n=14) in our study also. Combined group was higher (n=32). 71 of them were female (74%). 23 patients smoked at any time and mean packet-year was 27.78 (min:1, max: 95, sd: 23.55), 93 patients (96.7%) never used alcohol. 15 patients were retired and only one of them was caused by disablement. The rate of insulin resistant patients was 50%. Marital status were single (n=1), married (n=89), widow/widower (n=5), divorced (n=1). There is a higher rate of obesity in prediabetic patients in our study. BMI are respectively 1% (≤ 18.5 kg/m2); 9% (18.6-24.9 kg/m2); 18% (25.0-29.9 kg/m2); 68.76% (≥30 kg/m2). Conclusion: Prediabetes is an increasingly common disease, leading to serious morbidities. Most patients are obese and female. Most female patients of prediabetic patients are housewives. Early diagnosis and appropriate treatment of people with these characteristics, especially those with high risk of prediabetes, can prevent the development of diabetes.