Mekansal istatistiklerin bir uygulaması: Simule edilmiş fay düzlemine ilişkin jeodezik noktaların mekansal analizi

An application of spatial statistics: Spatial analysis of simulated fault plane geodetic points

Özet

Bu çalışmada, mekansal istatistikler kullanılarak simule edilmiş fay düzlemine ilişkin jeodezik noktalar analiz edilmiştir. Fay düzleminin temel mekansal yapısını anlamak için gerçek verilerin elde edilmesinin zor olması nedeniyle yapay jeodezik noktalar üretilmiştir. Mekansal istatistikler, jeodezik nokta verilerine üç temel başlıkta uygulanmıştır. (i) mekansal betimsel istatistikler (mekansal ortalama, standart uzaklık, standart sapmalı elips), (ii) mekansal örüntü analizi (kuadrat sayma yöntemi, en yakın komşuluk yaklaşımı), (iii) mekansal otokorelasyon (Moran’ ın I indeksi). Analiz sonuçlarından, jeodezik nokta verilerine mekansal analiz uygulanırken, yüzey yer değişimlerinin jeodezik noktalardaki konumuna bağlı olarak kümelenip, kümelenmediği anlamak için mekansal otokorelasyonun dikkate alınması gerektiği görülmüştür.

Abstract

In this study, simulated fault plane geodetic points are analyzed by using spatial statistics. The synthetic geodetic points are generated to understand the basic spatial structure of the fault plane because of the difficulty about obtaining real data set. The spatial statistics are applied to geodetic point data with three main items: (i) spatial descriptive statistics, e.g. spatial mean (center mean-CM), standard distance (SD), standard deviational ellipse (SDE), (ii) spatial pattern analyses, e.g. quadrat count method, the nearest neighbor approach, (iii) spatial autocorrelation, e.g. Moran’s I index. It is seen from the application results that spatial autocorrelation should be taken into consideration during the spatial analysis of geodetic point data to understand if the surface displacements on the locations are clustered or not.