Dergiler / Felsefe Arkivi / 2017 / Sayı: 46
Carl Schmitt: Olağanüstü Halde Hukuk
- Dergi
- Felsefe Arkivi
- Sayı
- 2017 · Sayı: 46
- Sayfa
- 21–40
- DOI
- —
Özet
Carl Schmitt’in hukuk ve siyaset teorisi genel olarak hukukun üstünlüğüne ve otonomisine karşı siyasal olanın önceliğini ve özerkliğini savunduğu genel kabuldür. Bu çalışmanın temel iddiası, bu genel akademik kanının aksine Schmitt’in ‘kararcılık’ decisionism düşüncesinin ve istisna hali kuramının, hukukun epistemolojik ve ontolojik özerkliğini ortaya koyduğunu iddia etmek olacaktır. Bunun için ilk önce Schmitt’in hukuk ve siyaset felsefesi bütüncül bir perspektiften okunarak, onun düşüncesini oluşturduğu çağdaki otonomi tartışmaları ele alınacaktır. Buradan şu sonuca varılacaktır: 20. yüzyıl entelektüel tartışmalarının Schmitt’e kazandırdığı perspektif, kültürün tüm alanlarını kendine has alanlar olarak tahayyül etmeyi sağlayan ve bilim temelli bakış açısı olan ‘otonomi perspektifidir.’ İlk olarak bu entelektüel perspektif ele alınacaktır. Bunun ardından, bu Schmittçi perspektiften yine Schmitt’in hem hukuk hem siyaset kuramı ele alınarak, hukukun da kendine has ve kendinden menkul otonom bir beşeri eylem sahası olduğu sonucuna varılacaktır.
Abstract
Schmittian scholars have generally accepted that Carl Schmitt defends the auton-omy of the political against that of the law, especially Kelsenian understanding of the law. In this paper, contrary to this prevailing idea in Schmittian literature, I argue that Schmittian defense of the autonomy of the political sphere allows for the au-tonomy of the legal sphere as well. The contradictory interpretations of the concept of the political explain the Schmittian understanding of autonomy which ascribes also to other life spheres of autonomous character. Schmitt acquires his autonomy perspective within the scientific context of 20th century debates on the autonomy of social sciences. In this paper, having elucidated his unique autonomy perspective, Iwill try to reconstruct, drawing upon his own autonomy perspective, his critical legal theory in a way that it allows for the autonomy of the law.