GÖÇ, KİMLİK VE KÜLTÜR: BOR’DAKİ MÜBADİLLER ÖRNEĞİ

Özet

Bu çalışma, Bor’da yerleşen mübadillerin, Bor halkıyla iletişim ve bütünleşme biçimlerini, kendilerini bir grup olarak nasıl tanımladıklarını, hangi kültürel özelliklerini taşıyıp, hangilerini geride bıraktıklarını araştırılacaktır. Göç sürecine bağlı olarak kimlik sorunu sadece bir inşaa süreci olarak değil, aynı zamanda sürekliliği olan yeniden inşa sürecini de içermektedir. Bu kuramsal kabul özellikle örneğimizde incelenen 1923 Balkan Muhacirlerinin ikinci ve üçüncü kuşaklarındaki kimliksel muğlaklığın kaynaklarını anlamamız açısından önemlidir. Kimlik bileşenlerinin içinde hem sosyal çevreyi hem de kurumsal ve tarihsel çerçeveleri dikkate almak gerekir. Bu çerçeveler, göç sonrası kültürel dönüşüm ve kimlik inşasının, nasıl bir modelle olacağını belirler. Tarihsel çerçeve olarak, 1. Dünya savaşı sonrası tarihsel koşullar kültürel uyum sürecini büyük oranda etkilemiştir. Çalışmada, konunun sosyal hafızadaki izlerini takip edebilmek için ikili görüşmelere ve sözlü tarih çalışmasına başvurulmuştur. Bor’da ikamet eden 1923 Balkan muhacirlerinin ailelerine ulaşılarak, özellikle ailelerin en yaşlılarıyla derinlemesine ikili görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmelerle, kültürel kimlik ve mirasın, Bor’a göç eden muhacirler tarafından, yerli halkla etkileşim içinde nasıl tanımlandığı ve yeniden inşa edildiği analiz edilecektir.