Comparison of controlled ovarian stimulation protocols on ıvf outcome in normal and poor responders

Normal ve düşük yanıtlı hastalarda kontrollü ovarian hiperstimülasyon protokollerinin ıvf sonuçlarının karşılaştırılması

Özet

AMAÇ: Normal over yanıtlı hastalarda luteal long agonist ve antagonist protokollerinin, düşük over yanıtlı hastalarda luteal long agonist, antagonist ve mikrodoz flare-up protokollerinin IVF/ICSI sonuçlarına etkisini belirlemek GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma Ocak 2005-Aralık 2007 ta- rihleri arasında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Tüp Be- bek Ünitesinde normal ve düşük over yanıtlı hastalarda yapıl- mış retrospektif bir değerlendirmedir. Normal over yanıtlı (bi- rinci kol) luteal long agonist protokol ile stimüle edilmiş (193 hasta 300 siklus) ve antagonist protokol ile stimüle edilmiş (215 hasta 300 siklus) hastalar değerlendirilmiştir. Düşük over yanıtlı (ikinci kol) mikrodoz flare-up protokolü ile stimüle edil- miş (27 hasta 74 siklus), luteal long agonist protokol ile stimü- le edilmiş (20 hasta 32 siklus) ve antagonist protokol ile stimü- le edilmiş (21 hasta 45 siklus) hastalar değerlendirilmiştir. BULGULAR: İlk kolda klinik gebelik, implantasyon ve çoğul gebelik oranları arasında iki stimulasyon protokolü arasında fark saptanmamıştır. İkinci kolda; klinik gebelik, implantasyon ve çoğul gebelik oranları arasında 3 grup arasında fark sap- tanmamıştır. SONUÇ: Normal ve kötü yanıtlı olgularda agonist protokolün antagonist protokole üstünlüğü gösterilmemiştir.

Abstract

OBJECTIVE: Aim of this study is determining the influence of luteal long GnRH agonist and GnRH an- tagonist protocols on IVF/ICSI cycle outcome in group of patients considered “normal responder” and influence of luteal long GnRH agonist, microdose flare-up agonist and GnRH antagonist protocols on IVF/ICSI cycle outcome in a group of patients considered “poor responder”. STUDY DESIGN: This was a retrospective analysis performed in the Hacettepe University School of Medicine IVF Center, Ankara, from January 2005 to December 2007. Normal responders (first arm) were stimulated either with luteal long GnRH analogues, (193 patients and 300 cycles) or with GnRH antag- onists (215 patients and 300 cycles). Poor responders (second arm) were stimulated either with luteal long GnRH analogues, (20 patients and 32 cycles), with GnRH antagonists (21 patients and 45 cycles) or microdose flare-up protocol (27 patients and 74 cycles). RESULTS: In the first arm; the clinical pregnancy, implantation and multiple pregnancy rates were com- parable between the two groups in the first arm. In the second arm; clinical pregnancy, implantation and multiple pregnancy rates were comparable between three groups. CONCLUSION: There is insufficient evidence to recommend GnRH agonist or GnRH antagonist proto- cols for patients considered “normal’ and ‘poor responder’